Doom 64

Doom 64 – strzelanka pierwszoosobowa wyprodukowana i wydana przez firmę Midway Games na konsolę Nintendo 64 w 1997 roku. Jest to kontynuacja serii Doom, będąca sequelem wydarzeń z gry Doom II.

Fabuła

Akcja gry rozgrywa się po wydarzeniach z Doom II. Po odparciu sił piekieł z Ziemi dowództwo wojskowe zarządziło kwarantannę planetarnych baz UAC na Marsie i jego księżycach. Pod wpływem promieniowania jedna z istot, Mother Demon, przetrwała i zaczęła wskrzeszać inne poległe demony, mutując je w jeszcze potężniejsze formy. Gracz wciela się w postać Doomguya, jedynego ocalałego członka oddziału, który zostaje wysłany na misję ostatecznej eksterminacji zagrożenia.

Rozgrywka

Doom 64 zachowuje klasyczną formułę strzelanek opartą na eksploracji labiryntów, znajdowaniu kluczy i eliminacji hord przeciwników, kładąc większy nacisk na elementy horroru. Ścieżka dźwiękowa, skomponowana przez Aubreya Hodgesa, twórcę dźwięku do wcześniejszych gier Doom na PlayStation, składa się z mrocznych kompozycji ambientowych zamiast dynamicznej muzyki metalowej. Gracz dysponuje klasycznym arsenał broni jak piła mechaniczna, dubeltówka czy BFG 9000 oraz nową bronią laserową, Unmaker, którą można ulepszać za pomocą trzech ukrytych artefaktów, zwiększając jej szybkostrzelność i liczbę emitowanych promieni.

Odbiór

W momencie premiery gra otrzymała pozytywne recenzje, choć niektórzy krytycy wytykali jej brak innowacji w mechanice (w czasie, gdy na rynku pojawiały się już w pełni trójwymiarowe gry, jak Quake). Chwalono jednak atmosferę i oprawę audiowizualną.

Remaster

W 2020 roku, z okazji premiery Doom Eternal, Bethesda wydała zremasterowaną wersję gry na komputery PC oraz konsole PlayStation 4, Xbox One i Nintendo Switch. Remaster dodał nowy rozdział kampanii zatytułowany The Lost Levels, który fabularnie łączy klasyczną serię z nowoczesnymi odsłonami cyklu (Doom z 2016 roku i Doom Eternal), tym samym oficjalnie potwierdzając, że bohater Doom 64 to ta sama postać, co legendarny Doom Slayer.

Remaster otrzymał pozytywne oceny, uzyskując w serwisach Metacritic i OpenCritic średnią ocen 76/100.

Przypisy