Drozdek samotny
| Catharus guttatus | |||
| (Pallas, 1811) | |||
 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
drozdek samotny | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Podgatunki | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
 | |||
| Zasięg występowania | |||
 sezon lęgowy występuje przez cały rok przeloty zimowiska | |||
Drozdek samotny (Catharus guttatus) – gatunek małego ptaka z rodziny drozdowatych (Turdidae), zamieszkujący Amerykę Północną. Nie jest zagrożony.
Podgatunki i zasięg występowania
Drozdek samotny występuje w zależności od podgatunku:
- drozdek samotny (C. guttatus guttatus) – południowa Alaska i zachodnia Kanada. Zimuje w zachodnich USA oraz północnym i środkowym Meksyku.
- C. guttatus nanus – południowo-wschodnia Alaska i wybrzeża zachodniej Kanady. Zimuje w zachodnich USA i północno-zachodnim Meksyku (Kalifornia Dolna).
- C. guttatus slevini – zachodnie wybrzeża USA i Góry Kaskadowe. Zimuje w północno-zachodnim Meksyku. Proponowany podgatunek jewetti uznany za jego synonim.
- C. guttatus sequoiensis – góry południowo-zachodnich USA. Zimuje w południowo-środkowych USA i północnym Meksyku.
- C. guttatus polionotus – Góry Skaliste w zachodnio-środkowych USA. Zimuje w zachodnim Meksyku.
- drozdek szarawy (C. guttatus auduboni) – Góry Skaliste w północno-zachodnich USA i południowo-zachodniej Kanadzie. Proponowany podgatunek munroi uznany za jego synonim.
- drozdek kanadyjski (C. guttatus faxoni) – wschodnio-środkowa i wschodnia Kanada, wschodnie USA. Zimuje w południowo-wschodnich USA oraz północno-wschodnim i wschodnio-środkowym Meksyku.
- C. guttatus crymophilus – Nowa Fundlandia i przyległe obszary. Zimuje w południowo-wschodnich i południowo-środkowych USA.
Morfologia
Długość ciała około 16–18 cm, rozpiętość skrzydeł 26–28 cm. Osiąga masę ciała 18–37 g. Wierzch ciała oliwkowobrązowy; ogon rdzawy. Maska szarobrązowa, z białą obrączką oczną. Spód ciała białopłowy, z dużymi, ciemnymi plamami na piersi, tworzącymi smugi na bokach gardła i bokach brzucha; brzuch biały. Obie płci podobne. Młode ptaki od spodu są płowe. Kiedy siedzi, często zadziera do góry ogon, a następnie wolno go opuszcza, często też strzepuje skrzydłami.
Środowisko
Drozdki samotne zamieszkują różnorodne siedliska leśne, od lasów borealnych dalekiej północy po lasy liściaste, mieszane i górskie. Można je spotkać na otwartych przestrzeniach wewnątrz lasów, takich jak ścieżki, brzegi jezior, górskie polany lub obszary leśne z powalonymi drzewami. Zimą ptaki te często zamieszkują lasy położone na niższych wysokościach z gęstym podszytem i krzewami jagodowymi, w tym lasy sosnowe, liściaste oraz wiecznie zielone lasy liściaste. W Meksyku widywano je wokół strumieni i miejskich trawników.
Status zagrożenia
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje drozdka samotnego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Organizacja Partners in Flight szacuje liczebność populacji lęgowej na 72 miliony osobników. Trend liczebności populacji jest fluktuujący, ale stabilny, a być może nawet wzrostowy.
Przypisy
- ↑ Catharus guttatus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Hermit Thrush (Catharus guttatus). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-04)]. (ang.).
- 1 2 3 4 BirdLife International, Catharus guttatus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2021, wersja 2025-2 [dostęp 2026-02-25] (ang.).
- 1 2 3 4 Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Turdinae Rafinesque, 1815 - drozdy (wersja: 2025-12-07). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-02-25].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Thrushes. IOC World Bird List (v15.1). [dostęp 2026-02-25]. (ang.).
- 1 2 3 N. Collar, E. Juana: Hermit Thrush (Catharus guttatus). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-04-27]. (ang.).
- 1 2 3 Hermit Thrush Life History. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2026-02-25]. (ang.).
- ↑ N. Bouglouan: Hermit Thrush. [w:] oiseaux-birds.com [on-line]. [dostęp 2020-12-20]. (ang.).
Bibliografia
- Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
- David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Encyklopedia Ptaki. Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa, 2009 ISBN 978-83-01-15733-3.
- Paul Sterry, Andrew Cleave, Andy Clements, Peter Goodfellow: Ptaki Europy. Przewodnik ilustrowany. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 388. ISBN 83-7311-826-8.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).