| Cephalophorus niger | |||
| (Gray, 1846) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
dujker czarny | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
| Zasięg występowania | |||
Dujker czarny (Cephalophorus niger) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny wołowatych, zaliczany do plemienia dujkerów.
Przeniesiony w 2022 roku z Cephalophus do Cephalophorus na podstawie analiz molekularnych i morfologicznych.
Obecny zasięg występowania gatunku obejmuje południowe obszary Sierra Leone, Liberii, Wybrzeża Kości Słoniowej, Ghany, Beninu i Nigerii. Jego siedliskiem są tereny zalesione.
Większość informacji o gatunku pochodzi z badań osobników trzymanych w niewoli.
| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Długość ciała | 80–100 cm |
| Długość ogona | 12–14 cm |
| Wysokość w kłębie | ok. 50 cm |
| Masa ciała | 9–24 kg |
| Dojrzałość płciowa | brak danych |
| Ciąża | 126 dni |
| Liczba młodych w miocie | 1 |
| Długość życia | ponad 11 lat (w niewoli) |
Ciało masywne, długie, osiągające przeciętnie 15–20 kg masy. Ubarwienie czarne lub brązowo-czarne, jaśniejsze na spodniej części ciała i wewnętrznej stronie nóg. Owłosienie dłuższe niż u większości dujkerów. Nogi krótkie, masywne. Ogon również krótki, z wierzchu czarny, spodem biały. Rogi występują u przedstawicieli obydwu płci.
Badacze nie są zgodni, czy dujker czarny prowadzi dzienny, czy też nocny tryb życia. Obserwowano jego aktywność w różnych porach doby. W naturze jest prawdopodobnie gatunkiem terytorialnym i prowadzi samotniczy tryb życia. Żywi się owocami, kwiatami i zielonymi pędami roślin.
Ciąża u tego gatunku trwa ok. 126 dni, na świat przychodzi zwykle jedno młode.
Nie wyodrębniono podgatunków dujkera czarnego.
Dujkery czarne są obiektem polowań.
Populacja tego gatunku w 1999 roku szacowana była na około 100 tys. osobników. Jej trend oceniany jest jako spadkowy. Gatunek nie jest objęty konwencją waszyngtońską CITES. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski).