| Mesoplodon | |||||
| P. Gervais, 1850 | |||||
Dziobowal osobliwy (M. mirus) | |||||
| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Typ | |||||
| Podtyp | |||||
| Gromada | |||||
| Podgromada | |||||
| Infragromada | |||||
| Nadrząd | |||||
| Rząd | |||||
| Podrząd | |||||
| Infrarząd | |||||
| Nadrodzina |
Ziphioidea | ||||
| Rodzina | |||||
| Podrodzina | |||||
| Rodzaj |
dziobowal | ||||
| Typ nomenklatoryczny | |||||
|
Delphinus sowerbensis de Blainville, 1817 (= Physeter bidens J. Sowerby, 1804) | |||||
| |||||
| Gatunki | |||||
| |||||
Dziobowal (Mesoplodon) – rodzaj ssaków morskich z rodziny Hyperoodontinae w obrębie rodziny zyfiowatych (Ziphiidae).
Rodzaj obejmuje słabo poznane gatunki występujące we wszystkich oceanach świata.
Długość ciała 343–625 cm; masa ciała 500–1500 kg.
Rodzaj zdefiniował w 1850 roku francuski paleontolog i entomolog Paul Gervais w artykulezatytułowanym Rozprawa na temat rodziny waleni Ziphoidae, a w szczególności gatunku Ziphius cavirostris występującego w Morzu Śródziemnym opublikowanym na łamach Annales des Sciences Naturelles. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) dziobowal dwuzębny (M. bidens). Wcześniejsze nazwy – Aodon, którą utworzył w 1828 francuski zoolog René Lesson i Micropterus którą utworzył 1846 roku niemiecki paleontolog i zoolog Johann Andreas Wagner – okazały się młodszymi homonimami rodzajów ryb które nazwano odpowiednio w 1798 i 1802 roku, zaś nazwa Micropteron którą ukuł w 1849 roku duński zoolog Daniel Frederik Eschricht była niepoprawną późniejszą pisownią Micropterus Wagnera.
Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mesoplodon bidens | (J. Sowerby, 1804) | dziobowal dwuzębny | gatunek monotypowy | chłodniejsze wody północnego Oceanu Atlantyckiego od Labradoru (Kanada), Islandii i 71°30′ szerokości geograficznej północnej w Norwegii na południe do północno-wschodnich Stanów Zjednoczonych, Azorów i Madery; wędruje po Zatoce Meksykańskiej i wschodniej części Morza Śródziemnego | DC: 450–550 cm MC: 1000–1500 kg |
LC | |
| Mesoplodon ginkgodens | Nishiwaki & Kamiya, 1958 | dziobowal miłorzębozębny | gatunek monotypowy | cieplejsze wody Oceanów Indyjskiego i Spokojnego od południowej Indonezji i Sri Lanki do Tajwanu, Japonii, południowo-wschodniej Australii, Galapagos i Kalifornię: granice zasięgu niejasne | DC: 470–528 cm MC: około 1000 kg |
DD | |
| Mesoplodon hotaula | Deraniyagala, 1963 | dziobowal opuszczony | gatunek monotypowy | cieplejsze wody Oceanu Indyjskiego i Spokojnego od Afryki Wschodniej i południowej Indonezji do Galapagos, prawdopodobnie do Ameryki Środkowej i Południowej; granice zasięgu niejasne | DC: 400–450 cm MC: około 1000 kg |
DD | |
| Mesoplodon mirus | F.W. True, 1913 | dziobowal osobliwy | gatunek monotypowy | północny Ocean Atlantycki, na zachodzie od Nowej Szkocji (Kanada) do Florydy (Stany Zjednoczone), na wschodzie od Irlandii do Wysp Kanaryjskich | DC: 480–540 cm MC: 1000–1400 kg |
LC | |
| Mesoplodon eueu | E.L. Carroll, M.R. McGowen, M.L. McCarthy, Marx, Aguilar, Dalebout, S. Dreyer, Gaggiotti, S.S. Hansen, Helden, Onoufriou, R.W. Baird, C.S. Baker, Berrow, Cholewiak, Claridge, Constantine, N.J. Davison, Eira, Fordyce, Gatesy, Hofmeyr, V. Martín, Mead, Mignucci-Giannoni, Morin, C. Reyes, Rogan, Rosso, M.A. Silva, Springer, Steel & M.T. Olsen, 2021 | gatunek monotypowy | genetycznie potwierdzony w Południowej Afryce, Australii i Nowej Zelandii, a także w południowej Brazylii, Tristan da Cunha, Mozambiku i Walters Shoals (Madagaskar); prawdopodobnie w całej umiarkowanej półkuli południowej | DC: około 530 cm MC: brak danych |
DD | ||
| Mesoplodon europaeus | (P. Gervais, 1855) | dziobowal europejski | gatunek monotypowy | subtropikalne i tropikalne wody Oceanu Atlantyckiego, na zachodzie od północnych Stanów Zjednoczonych do Brazylii (być może do Urugwaju), na wschodzie od Irlandii do Gwinei Bissau (być może do Angoli) | DC: 420–485 cm MC: około 800 kg |
LC | |
| Mesoplodon layardii | (J.E. Gray, 1865) | dziobowal kagańcowy | gatunek monotypowy | umiarkowane wody południowego Oceanu Atlantyckiego, Indyjskiego i południowej części Spokojnego do wód Angoli; wędrowny (1 zapis) do Mjanmy | DC: 550–625 cm MC: 1000–1300 kg |
LC | |
| Mesoplodon carlhubbsi | J.C. Moore, 1963 | dziobowal skryty | gatunek monotypowy | północny Ocean Spokojny, głównie w zachodniej części Ameryki Północnej (54°18′–32°42′ szerokości geograficznej północnej), a także u wybrzeży Japonii (41°42′–35° szerokości geograficznej północnej); brak zapisów ze środkowego Oceanu Spokojnego | DC: 470–532 cm MC: 1000–1500 kg |
DD | |
| Mesoplodon bowdoini | R.C. Andrews, 1908 | dziobowal rozdzielnozębny | gatunek monotypowy | wydaje się być ograniczony do chłodniejszych wód półkuli południowej (32° szerokości geograficznej południowej do strefy konwergencji antarktycznej); może być okołobiegunowy | DC: 390–441 cm MC: około 1000 kg |
DD | |
| Mesoplodon traversii | (J.E. Gray, 1874) | dziobowal łopatozębny | gatunek monotypowy | znany z niewielu zapisów w Nowej Zelandii, na Wyspach Chatham i w Chile (archipelag Juan Fernández); nie wiadomo, w jaki sposób te zapisy odzwierciedlają zasięg | DC: 500–550 cm MC: brak danych |
DD | |
| Mesoplodon hectori | (J.E. Gray, 1871) | dziobowal skośnopyski | gatunek monotypowy | większość zapisów pochodzi z Nowej Zelandii i atlantyckiej Ameryki Południowej, odnotowano je również w Południowej Afryce i Australii; brak zapisów z Oceanu SPokojnego na wschód od Nowej Zelandii, ale granice zasięgu są niejasne | DC: 343–443 cm MC: około 500 kg |
DD | |
| Mesoplodon grayi | von Haast, 1876 | dziobowal południowy | gatunek monotypowy | z umiarkowanych wód południowego Oceanu Spokojnego, Indyjskiego i południowego Spokojnego po Antarktydę; 1 osobnik wyrzucony na brzeg w Holandii prawdopodobnie był zabłąkany | DC: 450–500 cm MC: około 900 kg |
LC | |
| Mesoplodon stejnegeri | F.W. True, 1885 | dziobowal szablozębny | gatunek monotypowy | subpolarne i zimne umiarkowane wody północnego Oceanu SPokojnego, od płytkich wód Morza Beringa na południe do południowej Japonii na zachodzie i do środkowej Kalifornii na wschodzie | DC: 480–574 cm MC: 1000–1300 kg |
NT | |
| Mesoplodon densirostris | (de Blainville, 1817) | dziobowal zwartopyski | gatunek monotypowy | wody tropikalne i subtropikalne na całym świecie; okazjonalne zapisy w wodach umiarkowanych mogą być osobnikami zabłąkanymi | DC: 425–475 cm MC: około 800 kg |
LC | |
| Mesoplodon peruvianus | J.C. Reyes, Mead & Van Waerebeek, 1991 | dziobowal karłowaty | gatunek monotypowy | wschodni tropikalny Ocean Spokojny od 28° szerokości geograficznej północnej do 29° szerokości geograficznej południowej; 1 zapis z Nowej Zelandii, obecnie uważany za osobnika zabłąkanego | DC: 370–390 cm MC: około 500 kg |
LC | |
| Mesoplodon perrini | Dalebout, Mead, C.S. Baker, A.N. Baker & van Helden, 2002 | dziobowal kalifornijski | gatunek monotypowy | znany z kilku stanowisk w Kalifornii (zachodnie Stany Zjednoczone) i możliwe, że widziano go na morzu u wybrzeży Kalifornii; zasięg nieznany | DC: 390–443 cm MC: około 700 kg |
EN |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, NT – gatunek bliski zagrożenia, EN – gatunek zagrożony, DD – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia.
Opisano również gatunki wymarłe: