 Eddie South (1946) | |
| Imię i nazwisko |
Edward Otha South |
|---|---|
| Pseudonim |
„Czarny anioł skrzypiec” |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci |
25 kwietnia 1962 |
| Instrumenty | |
| Gatunki |
jazz, muzyka klasyczna |
| Zawód |
muzyk |
| Powiązania | |
| Zespoły | |
| Jimmy Wade’s Syncopators Eddie South and His Alabamians | |
Edward Otha South, ps. „Czarny anioł skrzypiec” (ur. 27 listopada 1904 w mieście Louisiana, zm. 25 kwietnia 1962 w Chicago) – afroamerykański skrzypek jazzowy.
Urodził się w stanie Missouri, ale kiedy jeszcze był malcem, rodzina przeniosła się do Chicago. Szybko ujawniły się jego niezwykłe zdolności muzyczne i uznano go za cudowne dziecko. Naukę klasycznej gry na skrzypcach pobierał najpierw u prywatnego nauczyciela, a później w Chicago Musical College. Był uczniem urodzonego w Rosji skrzypka P. Bissinga. Mimo swojego wirtuozowskiego talentu, po skończeniu uczelni jako Afroamerykanin nie miał szans na karierę w zarezerwowanej dla białych w latach 20. XX wieku domenie muzyki poważnej. Zwrócił się więc ku wodewilowi, jazzowi i „lekkiej klasyce”.
Grał w orkiestrze wodewilowej ze słynnym kornecistą Freddiem Keppardem. Natomiast do jazzu wprowadzał go skrzypek i klarnecista Darnell Howard. Występował w Creole Orchestra Charlesa Elgara. Od 1923 do 1927 współprowadził zespół Jimmy Wade’s Syncopators. Następnie został pierwszym skrzypkiem w szesnastoosobowej The Vendome Theater Orchestra Erskine’a Tate’a. Jeszcze w 1927 założył zespół The Alabamians, nazwany tak od chicagowskiego klubu Alabam, w którym grupa występowała. Dokonał z nią także pierwszych nagrań.
W latach 1928–1931 przebywał w Europie. Studiował w Konserwatorium Paryskim. Odwiedził także Budapeszt, w którym pobyt wywarł na nim duży wpływ muzyczny. Tradycyjna muzyka węgierska, a zwłaszcza cygańska stała się wyróżniającą składową jego wiolinistyki. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych jego pierwszym nagranym utworem była kompozycja Jenő Hubaya Hejre Kati, która stała się jego wizytówką muzyczną. W 1937 ponownie zawitał do Paryża, gdzie dokonał szeregu nagrań z gitarzystą Django Reinhardtem i skrzypkiem Stéphane’em Grappellim. Należą one do jego najlepszych jazzowych dokonań fonograficznych.
W 1945 pracował jako muzyk studyjny w nowojorskiej rozgłośni radiowej WMGM. Stawał także przed mikrofonem innych nadawców radiowych, na ogół afiliowanych przy PBS. W latach 50. występował również w telewizji. Głównie jednak grał dla nielicznej publiczności w Nowym Jorku, Los Angeles i przede wszystkim Chicago.
Zmarł przedwcześnie w wieku 57 lat.
