Embreyit
 Okaz w towarzystwie krokoitu i vauquelinit z Rosji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb5(CrO4)2(PO4)2·H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
brak |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
6,45 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
pomarańczowa |
| Rysa |
żółta |
| Połysk |
żywiczny, matowy, szklisty |
| Współczynnik załamania |
2,2–2,36 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,160 dyspersja (optyka): stosunkowo słaba pleochroizm: słaby; X = miodowożółty; Y = Z = bursztynowy |
Embreyit – bardzo rzadki minerał z klasy chromianów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego oraz kruchym. Posiada żółtą rysę i żywiczny, szklisty bądź matowy połysk.
Występowanie
Występuje w strefach utlenionych żył kwarcowych bogatych w złoto. Towarzyszą mu zwykle cerusyt, piromorfit, krokoit, vauquelinit, fornacyt, trippkeit, mimetyt, bindheimit, chryzokola, shattuckit, kwarc oraz phoenicochroit. Spotykany jedynie we Francji (Nowa Akwitania), Niemczech (Saksonia), Rosji (Obwód swierdłowski), RPA (Mpumalanga) i Stanach Zjednoczonych (Arizona).