Phoenicochroit
 okaz z Chile | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb2(CrO4)O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5–3,5 |
| Łupliwość |
doskonała, słaba |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, wydłużony |
| Przezroczystość |
przeświecający, przezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Gęstość |
7,01 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
ciemnoczerwona, jasnoczerwona |
| Rysa |
czerwona, żółtawopomarańczowa |
| Połysk |
diamentowy, żywiczny |
| Współczynnik załamania |
2,34–2,65 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,270–0,310 dyspersja (optyka): silna pleochroizm: słaby |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.FB.05 |
Phoenicochroit – rzadki minerał z rodziny chromianów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym i wydłużonym. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego. Posiada czerwoną lub żółtawopomarańczową rysę oraz diamentowy bądź żywiczny połysk. Jest izostrukturalny z lanarkitem.
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utlenienia bogatych w chrom hydrotermalnych złóż rud ołowiu. Towarzyszą mu głównie krokoit, galena, piromorfit, vauquelinit, hemihedryt, schwartzembergit, wulfenit, mimetyt, seeligeryt, iranit, wickenburgit, fornacyt, cerusyt, leadhillit, kalcyt, fluoryt oraz kwarc. Spotykany w Austrii, Chile (Antofagasta), Niemczech, Iranie, we Włoszech, Namibii (Erongo), Rosji, RPA (Mpumalanga), Szkocji i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia, Nevada).