Leadhillit

Leadhillit

okaz ze Szkocji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Pb4(CO3)2(SO4)(OH)2
Twardość w skali Mohsa	2,5–3
Przełam	nierówny/nieregularny, schodkowy, muszlowy
Łupliwość	doskonała
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	6,45–6,55 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	bezbarwny; biała, brunatna, szara, żółtawa, jasnozielona, niebieska
Rysa	biała
Połysk	diamentowy, żywiczny, perłowy, tłusty
Współczynnik załamania	1,870–2,010 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,140 dyspersja (optyka): stosunkowo silna
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	5.BF.40

Leadhillit – rzadki minerał z gromady węglanów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednokośnym. Wykształca kryształy pseudoheksagonalne, tabliczkowe, także pseudoromboedryczne. Występuje w skupieniach skorupowych, ziarnistych, miseczkowatych oraz jako zbite powłoki i naskorupienia. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego. Posiada doskonałą łupliwość i białą rysę.

Występowanie

Występuje w strefie utleniania kruszców ołowiu, w starych szlakach hutniczych. Towarzyszą mu zwykle caledonit, cerusyt, anglezyt, linaryt, diaboleit, boleit, galena, piromorfit, fosgenit, aragonit oraz kalcyt.

Miejsce występowania

Typowym miejscem występowania jest Szkocja. Na terenie Wielkiej Brytanii występuje także w Walii i Anglii. Spotykany również w Australii, Austrii, Belgii, Chile, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), we Włoszech, Rosji, Szwajcarii i USA (Arizona, Kalifornia, Nevada, Utah).

Przypisy