Boleit z Meksyku | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
KPb26Ag9Cu24Cl62(OH)48 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–3,5 |
| Przełam |
nieregularny, nierówny |
| Łupliwość |
doskonała, dobra |
| Pokrój kryształu |
sześcienny |
| Układ krystalograficzny |
izometryczny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
5,054 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
głęboko niebieska, indygo, granatowa |
| Rysa |
niebieska z zielonkawym odcieniem |
| Połysk |
szklisty, perłowy |
| Współczynnik załamania |
n=2,05 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,01 dyspersja (optyka): 0,071 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DB.15 |
Boleit – bardzo rzadki minerał halogenkowy. Nazwa pochodzi od kopalni El Boleo w Meksyku, gdzie po raz pierwszy został odnaleziony.
Kryształy są zwykle małe i nieprzezroczyste. Mają formę sześcianów. Jest minerałem kruchym ze szklistym lub perłowym połyskiem. Ma ciemnoniebieski kolor oraz niebieską rysę z zielonym odcieniem. Roztwarza się w kwasie azotowym.
Występuje jako minerał wtórny, powstały w wyniku reakcji chlorku z pierwotnymi siarczkami w strefie utleniania złóż ołowiowo-miedziowych. Towarzyszą mu najczęściej anglezyt, pseudoboleit, cumengeit, cerusyt, atakamit, leadhillit, paratakamit, penfieldyt, chryzokola i gips. Najlepszej jakości okazy w formie intensywnie niebieskich kostek do 2 cm występują w kopalni Amelia w Meksyku. Znaleziony także na terenie Stanów Zjednoczonych (Arizona, Montana, Kalifornia), Chile, Australii, Wielkiej Brytanii, Grecji, Francji i Niemiec.