okaz z Kornwalii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu3(Cu,Zn)(OH)6Cl2 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, muszlowy |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra |
| Pokrój kryształu |
romboedralny, masywny, ziarnisty |
| Przezroczystość |
przeświecający, nieprzezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny |
| Gęstość |
3,72–3,74 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona, zielonkawoczarna |
| Rysa |
zielona |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,826–1,837 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,007 pleochroizm: słaby; zielony do niebieskozielonego |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DA.10c |
Paratakamit – minerał z klasy halogenków.
Krystalizuje w układzie trygonalnym. Wykształca kryształy o pokroju romboedralnym, masywnym i ziarnistym. Występuje w skupieniach włóknistych i sferolitycznych. Jest minerałem przeświecającym do nieprzezroczystego. Posiada zieloną rysę oraz szklisty połysk.

Występujące w strefach utlenienia złóż miedzi, szczególnie w klimatach suchych i zasolonych. Spotykany także w osadach fumarolicznych. Towarzyszą mu zwykle kwarc, anglezyt, gips, boleit, atakamit, chryzokola, pseudoboleit, tenoryt, malachit, chalkozyn, botallackit, caracolit, klinoatakamit, schwartzembergit, osarizawait oraz beaveryt-(Cu). Występuje w Australii (Zachodnia i Południowa), Kanadzie, Chile (Antofagasta, Atakama, Tarapacá), Meksyku, Niemczech, Grecji (Attyka), we Włoszech, Polsce (okolice Polkowic), Hiszpanii (Andaluzja), Anglii (Kornwalia) i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia, Michigan, Nevada).