okaz z Chile | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb2Cl3(OH) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–4 |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, tabliczkowy, piramidalny |
| Przezroczystość |
przezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
heksagonalny |
| Gęstość |
5,82–6,61 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, żółtawa, niebieskawa; bezbarwny |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
diamentowy, tłusty |
| Współczynnik załamania |
2,13–2,21 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,080 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DC.15 |
Penfieldyt – bardzo rzadki minerał z gromady halogenków.
Krystalizuje w układzie heksagonalnym. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, tabliczkowym oraz piramidalnym. Jest minerałem przezroczystym. Posiada białą rysę i diamentowy bądź tłusty połysk.

Występuje w żużlach przemysłowych przeobrażonych przez działanie wody morskiej oraz w utlenionych hydrotermalnych złożach ołowiu. Towarzyszą mu głównie paralauronit, fosgenit, boleit, pseudoboleit, diaboleit, cotunnit, fiedleryt, laurionit, hydrocerusyt, kupryt, cumengeit. Spotykany w Afganistanie, Austrii, Chile (Antofagasta), Czechach, Grecji (Attyka), we Włoszech, Polsce (Lubin i okolice Polkowic), RPA, Hiszpanii, Tunezji, Wietnamie, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Idaho).