okaz z Sardynii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb2CO3Cl2 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–3 |
| Przełam |
muszlowy, schodkowy |
| Łupliwość |
wyraźna |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, piramidalny, tabliczkowy, igiełkowy, masywny, ziarnisty |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
tetragonalny |
| Gęstość |
6,0–6,3 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, szara, żółta, brunatna, brązowa, różowa, zielonkawa; bezbarwny |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
tłusty, diamentowy |
| Współczynnik załamania |
2,118–2,145 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,027 pleochroizm: słaby |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
5.BE.20 |
Fosgenit – minerał z rodziny węglanów.
Krystalizuje w układzie tetragonalnym. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym, tabliczkowym, igiełkowym, masywnym, ziarnistym oraz piramidalnym. Występuje w skupieniach zbitych lub ziarnistych. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego. Posiada białą rysę oraz szklisty bądź diamentowy połysk.
Występuje w strefie utleniania złóż ołowiu oraz w starych szlakach hutniczych. Towarzyszą mu zwykle cerusyt, boleit, diaboleit, cumengeit, anglezyt, galena, nealit, laurionit, paralaurionit oraz fiedleryt.
Występuje głównie w Australii, Austrii, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), we Włoszech, Namibii, Hiszpanii, Anglii i Stanach Zjednoczonych. W Polsce stwierdzony na Górnym Śląsku.
