Nealit

Nealit

żółty okaz nealitu z Grecji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Pb4Fe(AsO3)2Cl4·2H2O
Twardość w skali Mohsa	4
Przełam	muszlowy, nierówny/nieregularny
Łupliwość	niewyraźna
Pokrój kryształu	słupkowy, igiełkowy, tabliczkowy, pryzmatyczny
Układ krystalograficzny	trójskośny
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	5,88 cm/g3
Właściwości optyczne
Barwa	żółta, pomarańczowa, żółtobrązowa, pomarańczowobrązowa
Rysa	jasnożółta, jasnopomarańczowa
Połysk	diamentowy, tłusty, szklisty, półszklisty
Inne	dyspersja (optyka): stosunkowo słaba
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	4.JD.05

Nealit – minerał klasy arsenianów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym i igiełkowym. Występuje zazwyczaj w skupieniach równoległych, rzadziej promienistych. Jest minerałem bardzo kruchym i przezroczystym. Posiada najczęściej diamentowy połysk oraz jasnożółtą rysę.

Występowanie

Występuje na starych hałdach pozostałości hutniczych bogatych w ołów i arsen, zrzucanych do morza. Towarzyszą mu anglezyt, aragonit, annabergit, fosgenit, laurionit, cerusyt oraz goethyt.

Miejsce występowania

Występuje przede wszystkim w Grecji (Lawrio). Stwierdzony także we Francji, Włoszech, w Niemczech, Hiszpanii i Polsce (Górny Śląsk).

Przypisy