okaz z Grecji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
PbCl(OH) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–3,5 |
| Przełam |
nierówny |
| Łupliwość |
niewyraźna |
| Pokrój kryształu |
listewkowy, igiełkowy, tabliczkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
6,1–6,24 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała; bezbarwny |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
diamentowy, perłowy, szklisty |
| Współczynnik załamania |
2,077–2,158 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,081 dyspersja (optyka): silna |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DC.05 |
Laruionit – rzadki minerał z gromady halogenków.
Nazwa pochodzi od typowej lokalizacji występowania – Laurion w Grecji.
Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju listewkowym, tabliczkowym i igiełkowym. Jest minerałem kruchym i przezroczystym. Posiada białą rysę oraz diamentowy, perłowy bądź szklisty połysk.
Występuje w starych szlakach hut ołowiu oraz w strefie utleniania kruszców ołowiu. Towarzyszą mu fiedleryt, paralaurionit, cerusyt, anglezyt, fosgenit, nealit, cumengeit, diaboleit oraz fluoryt.
Występuje w Australii, Niemczech, we Francji, Grecji (Attyka), we Włoszech, Hiszpanii, Anglii oraz USA (Kalifornia, Minnesota i Nowym Meksyku).