okaz z Attyki w Grecji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb3FCl4(OH)·H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, muszlowy |
| Łupliwość |
niewyraźna, wyraźna/dobra |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
5,8 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała; bezbarwny |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
diamentowy |
| Współczynnik załamania |
1,980–2,100 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,120 dyspersja (optyka): silna |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DC.10 |
Fiedleryt – bardzo rzadki minerał z rodziny halogenków.
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym. Jest minerałem kruchym i przezroczystym. Posiada diamentowy połysk oraz białą rysę.
Występuje w starych szlakach po wytopie ołowiu. Towarzyszą mu najczęściej paralaurionit, laurionit, fosgenit, cerusyt, anglezyt, diaboleit, goethyt, galena, cumengeit, pseudoboleit oraz srebro rodzime.
Spotykany w Austrii (Karyntia), Niemczech, we Włoszech, RPA, Hiszpanii, Anglii oraz w Grecji (Attyka).