Paralaurionit

Paralaurionit

Okaz z Grecji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	PbCl(OH)
Twardość w skali Mohsa	3
Łupliwość	doskonała
Pokrój kryształu	grubotabliczkowy, listewkowy, wydłużony, płytkowy, prostokątny, klinowy, pryzmatyczny, pseudorombowy
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna
Właściwości mechaniczne	elastyczny
Gęstość	6,15 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	biała, żółta, fioletowa, pomarańczowożółta, zielona; bezbarwny
Rysa	biała
Połysk	półdiamentowy, diamentowy
Współczynnik załamania	2,05–2,2 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,150 dyspersja (optyka): silna pleochroizm: widoczny
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	3.DC.05

Paralaurionit – rzadki minerał z rodziny halogenków.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju grubotabliczkowym, listewkowym, płytkowym, wydłużonym, prostokątnym, klinowym, pryzmatycznym oraz pseudorombowym. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego oraz elastycznym. Posiada białą rysę i półdiamentowy bądź diamentowy połysk. Jest polimorficzny z laurionitem. Rozpuszczalny w kwasie azotowym.

Występowanie

Występuje w żużlach bogatych w ołów i w strefach utleniania złóż ołowiu w suchym środowisku. Spotykany także w hydrotermalnych złożach rud polimetalicznych. Towarzyszą mu głównie wherryit, penfieldyt, matlockit, cerusyt, hydrocerusyt, diaboleit, thorikosyt, nealit, fosgenit, leadhillit, georgiadesit, mendipit, fluoryt oraz chloroksifit. Występuje w Argentynie, Australii, Austrii, Chile (Antofagasta), Czechach, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), we Włoszech (Toskania), Maroku, RPA, Hiszpanii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Arizona).

Przypisy