| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb5Cu2[(OH)6|CO3|(SO4)3] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5–3 |
| Przełam |
nierówny, nieregularny |
| Łupliwość |
wyraźna, doskonała, niedoskonała |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, igiełkowy, włóknisty, pryzmatyczny, masywny, promienisty, prążkowany |
| Układ krystalograficzny |
rombowy, piramidalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
5,6–5,76 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona, niebieska, niebieskozielona |
| Rysa |
zielononiebieska do niebieskobiałej, jasnozielona |
| Połysk |
szklisty, tłusty, żywiczny |
| Współczynnik załamania |
1,818–1,909 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,091 dyspersja (optyka): bardzo słaba pleochroizm: słaby |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.BC.50 |
Caledonit – rzadki minerał wtórny z grupy siarczanów.
Nazwany na cześć starodawnej nazwy Szkocji – Caledonii, gdzie po raz pierwszy został odkryty w 1832 roku. Jest węglanowym analogiem wiskontytu.
Krystalizuje w układzie rombowym. Charakteryzuje się słupkowym, igiełkowym i włóknistym pokrojem. Wykształca kryształy narosłe i naskorupienia. Występuje w kolorach między zielonym a niebieskim. Posiada najczęściej szklisty połysk. Jest minerałem kruchym, przezroczystym bądź półprzezroczystym. Jest piezoelektryczny. Rozpuszczalny w kwasie azotowym.
Jest minerałem wtórnym występującym w strefie utleniania kruszców ołowiu oraz miedzi w suchym klimacie. Towarzyszą mu najczęściej linaryt, cerusyt, kwarc, anglezyt, azuryt, malachit, galena, brochantyt oraz leadhillit. Bogate złoża występują we Francji, Niemczech, Austrii, Australii, Włoszech, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych.