| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
PbCu[(OH)2|SO4] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5 |
| Przełam |
muszlowy |
| Łupliwość |
doskonała, wyraźna |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, tabliczkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
5,3–5,5 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieska, ciemnoniebieska |
| Rysa |
jasnoniebieska |
| Połysk |
szklisty, półdiamentowy |
| Współczynnik załamania |
1,809–1,859 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,050 dyspersja (optyka): silna |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.BC.65 |
Linaryt – minerał z grupy siarczanów.
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Kryształy najczęściej z licznymi ścianami, o słupkowym pokroju, rzadko tabliczkowym. Występuje w skupieniach ziemistych i jako naskorupienia. Niebieski w odcieniach ze szklistym połyskiem.
Powstaje w strefie utleniania. Towarzyszą mu najczęściej galena, chalkopiryt, brochantyt, malachit oraz cerusyt. Linaryt jest szeroko rozpowszechnionym minerałem na całym świecie. Największe złoża występują w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Francji i Austrii.