Kryształy brochantytu z Bisbee, hrabstwo Cochise, Arizona, Stany Zjednoczone (2,3 x 2 x 0,8 cm) | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu4 [(OH)6/SO4] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5–4 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, muszlowy |
| Łupliwość |
bardzo dobra, doskonała |
| Pokrój kryształu |
krótkosłupkowy, igiełkowy, tabliczkowy, pryzmatyczny |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,97 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona w odcieniach, czarnozielona |
| Rysa |
zielona, jasnozielona |
| Połysk |
szklisty, perłowy |
| Współczynnik załamania |
1,728–1,800 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,072 pleochroizm: słaby |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.BB.25 |
Brochantyt – minerał z gromady siarczanów. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego geologa i mineraloga André Brochanta de Villiers (1772-1840).
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, igiełkowym, włoskowym. Rzadziej tabliczkowe, włókniste, ziarniste, pionowo prążkowane, drobne czy narosłe. Czasami tworzy zbliźniaczenia. Występuje w skupieniach promienistych, masywnych, ziarnistych, skorupowych, nerkowatych, igiełkowych, włóknistych, rozetowych, zbitych, ziemistych, groniastych; także jako naskorupienia. Najładniejsze kryształy w postaci szczotek krystalicznych spotykane są w kawernach i szczelinach skalnych. Jest kruchy, przezroczysty do przeświecającego. Charakteryzuje się nierównym lub rzadziej muszlowym przełamem. Posiada szklisty połysk, a na powierzchniach łupliwości – perłowy. Rozpuszcza się w rozcieńczonych kwasach.
Powstaje jako minerał wtórny w strefie utleniania złóż kruszców miedzi. Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: azuryt, malachit, kupryt, tenoryt, linaryt, cerusyt, cyanotrichit, kwarc, atacamit, fehrit, langit, posnjakit, chryzokola.