| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu4Al2SO4(OH)12•2H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
1–4 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
brak |
| Pokrój kryształu |
igiełkowy, włóknisty, listewkowy, włosowaty |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,7–3,9 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieska w odcieniach |
| Rysa |
bladoniebieska, niebieska |
| Połysk |
jedwabisty, szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,588–1,655 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,067 dyspersja (optyka): stosunkowo silna |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DE.10 |
Cyanotrichit – rzadki minerał klasy siarczanów.
Nazwa minerału pochodzi z greki, gdzie kyaneos triches znaczy niebieski włos.
Krystalizuje w układzie rombowym. Tworzy igiełkowe, listewkowe, włosowate lub włókniste kryształy. Zwykle zebrane są one w pęczki lub tworzą naloty bądź skupienia promieniste. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do półprzezroczystego. Posiada najczęściej jedwabisty połysk i niebieskawą rysę. Jest rozpuszczalny w kwasach.
Powstaje w strefie utleniania kruszców siarczkowych złóż miedzi. Towarzyszą mu brochantyt, smithsonit, malachit, azuryt, kwarc, gips, cuproadamin oraz oliwenit.