Smithsonit
Smithsonit
smithsonit
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy
Smitsonit
Skład chemiczny
ZnCO3 – węglan cynku
Twardość w skali Mohsa
4 – 5
Przełam
muszlowy
Łupliwość
doskonała
Układ krystalograficzny
trygonalny
Gęstość
4,42 – 4,44 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa
biała, szara, żółta, zielona (herreryt ), niebiesko zielona (bonamit ), różowa, fioletowa, szaroniebieska, brązowa
Rysa
biała
Połysk
szklisty
Smithsonit
Smithsonit (Smithsonite) - kopalnia San Antonio w dystrykcie Santa Eulalia w stanie Chihuahua. Meksyk.
Smithsonit (smitsonit, daw. spat cynkowy) – minerał , z gromady węglanów . Należy do grupy minerałów pospolitych.
Nazwany został na cześć Jamesa Smithsona (1754–1829), brytyjskiego chemika i mineraloga , założyciela Smithsonian Institution , który wyodrębnił smithsonit z kalaminu od hemimorfitu .
Charakterystyka
Właściwości
Bardzo rzadko tworzy kryształy o pokroju romboedrów , lub skalenoedrów . Występuje w skupieniach ziemiste, ziarniste, naciekowe, nerkowate. Jest kruchy, przezroczysty, często zawiera domieszki: FeO – monheimit , odmiana drobnoziarnista zwana jest galmanem .
Występowanie
Minerał hydrotermalny niskich temperatur; produkt utleniania rud cynkonośnych – głównie sfalerytu . Współwystępuje z dolomitem , wapieniami , marglami .
Miejsca występowania:
w Stanach Zjednoczonych – (herreryt, kamień Azteków i bonamit); (Alabama , Alaska , Arizona , Arkansas , Kalifornia , Kolorado , Connecticut , Georgia , Idaho , Illinois , Iowa , Kansas , Kentucky , Maine , Maryland , Massachusetts , Michigan , Missouri , Montana , Nevada , New Hampshire , New Jersey , Nowy Meksyk , Nowy Jork , Karolina Północna , Ohio , Oklahoma , Dakota Południowa , Rhode Island , Pensylwania , Tennessee , Teksas , Utah , Wirginia , Waszyngton , Wisconsin ),
Wielkiej Brytanii (Anglia, Walia, Szkocja),
Namibii (Tsumeb) – jedne z najwspanialszych okazów, żółte, zielone, różowe (kryształy osiągają ok. 3 cm)
Niemczech (Badenia-Wirtembergia , Bawaria , Hesja , Saksonia , Westfalia , Nadrenia-Palatynat , Saksonia-Anhalt , Turyngia , Szlezwik-Holsztyn ),
Austrii (Karyntia , Dolna Austria , Salzburg , Tyrol ),
Meksyk – herreryt
także w: Argentynie, Australii (Broken Hill), Belgii, Boliwii, Kanadzie, Chinach, Czechach, Grecji (Laurion), Gwatemali, Gwinei, Irlandii, Japonii (Honsiu ), Kazachstanie, Meksyku, Maroku, Korei Północnej, Norwegii, Portugalii, Rosji, Serbii, RPA , Hiszpanii, Szwajcarii, Tunezji, Wietnamie, Zambii , Zimbabwe , na Słowacji, Słowenii, Węgrzech, Nowej Zelandii, we Włoszech (Monte Poni, Sardynia ) – (skupienia zbite, żółte, różowe, niebieskie) i we Francji.
Zastosowanie
lokalna ruda cynku,
bardzo atrakcyjny dla kolekcjonerów,
atrakcyjny kamień jubilerski i ozdobny – wykazują silny efekt „ognia”.
Przypisy
↑ Rainer Bode, Iwona Dąbrowska: Minerały : [kryształy i kamienie szlachetne] . Warszawa: "Multico", 1997, s. 59. ISBN 83-7073-118-X .
Linki zewnętrzne
Identyfikatory zewnętrzne: