Lanarkit

Lanarkit

okaz ze Szkocji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Pb2(SO4)O
Twardość w skali Mohsa	2–2,5
Przełam	drzazgowaty
Łupliwość	doskonała
Pokrój kryształu	pryzmatyczny, wydłużony, masywny
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna
Właściwości mechaniczne	elastyczny
Gęstość	6,92 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	zielonkawobiała, szarawobiała, bladożółta
Rysa	biała
Połysk	diamentowy, żywiczny, perłowy
Współczynnik załamania	1,928–2,036 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,108 dyspersja (optyka): silna
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	7.BD.40

Lanarkit – rzadki minerał z gromady siarczanów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, wydłużonym oraz masywnym. Występuje w skupieniach promienistych. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego i kruchym. Posiada białą rysę oraz diamentowy, żywiczny bądź perłowy połysk. Jest izostrukturalny z phoenicochroitem.

Występowanie

Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utlenionych złóż siarczku ołowiu. Spotykany także w żużlach przemysłowych. Towarzyszą mu głównie caledonit, cerusyt, leadhillit, piromorfit, mattheddleit, galena, hydrocerusyt, cassedanneit, susannit, chenit oraz elyit.

Miejsce występowania

Występuje w Australii, Austrii, Belgii, we Francji (Oksytania), Niemczech (Dolna Saksonia, Nadrenia Północna-Westfalia), Grecji, we Włoszech, Namibii (Tsumeb), Rosji, RPA, Hiszpanii, Anglii, Szkocji i Stanach Zjednoczonych (Arizona).

Przypisy