Elyit

Elyit

okaz z Belgii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Pb4Cu(SO4)O2(OH)4·H2O
Twardość w skali Mohsa	2
Łupliwość	wyraźna/dobra
Pokrój kryształu	pryzmatyczny, tabliczkowy, włóknisty
Przezroczystość	przezroczysty
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna
Gęstość	6 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	fioletowa
Rysa	bladofioletowa, biała
Połysk	jedwabisty
Współczynnik załamania	1,990–1,994 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,004 pleochroizm: widoczny; ciemnofioletowy do bladofioletowego
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	7.DF.65

Elyit – bardzo rzadki minerał z rodziny siarczanów.

Nazwany na cześć Johna H. Ely'ego, ważnej postaci we wczesnej historii górnictwa we wschodniej Nevadzie.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, tabliczkowym lub włóknistym. Występuje w skupieniach promienistych. Jest minerałem przezroczystym o fioletowej barwie. Posiada bladofioletową lub białą rysę oraz jedwabisty połysk.

Występowanie

Występuje w pustkach w utleniających się rudach siarczku ołowiu, miedzi i cynku. Spotykany na hałdach, często występuje w żużlach i w złożach polimetalicznych. Towarzyszą mu zwykle anglezyt, cerusyt, galena, langit, serpieryt, minium, lithargit, caledonit, chenit, leadhillit, lanarkit, linaryt, bechereryt oraz blueridgeit.

Miejsce występowania

Występuje w Australii (Tasmania), Austrii (Karyntia, Salzburg), Belgii (Walonia, Flandria), we Francji, Niemczech (Badenia-Wirtembergia, Dolna Saksonia, Nadrenia Północna-Westfalia), Grecji (Attyka), we Włoszech (Piemont, Toskania), Japonii, Namibii (Tsumeb), RPA, Hiszpanii (Andaluzja), Anglii, Walii, Szkocji i Stanach Zjednoczonych (Nevada, Karolina Północna).

Przypisy