Langit

Langit

okaz langitu ze Słowacji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Cu4(SO4)(OH)6·2H2O
Twardość w skali Mohsa	2,5–3
Przełam	nierówny
Łupliwość	wyraźna/dobra
Pokrój kryształu	pryzmatyczny, włóknisty, ziemisty, łuskowaty
Przezroczystość	przeświecający, przezroczysty
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Gęstość	3,48–3,5 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	niebieska, zielononiebieska
Rysa	zielonkawoniebieska
Połysk	szklisty, jedwabisty
Współczynnik załamania	1,708–1,798 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,090 dyspersja (optyka): słaba pleochroizm: widoczny
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	7.DD.10

Langit – rzadki minerał z klasy siarczanów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, włóknistym, ziemistym lub łuskowatym. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego o niebieskiej do niebieskozielonej barwie. Posiada nierówny przełam oraz szklisty bądź jedwabisty połysk.

Występowanie

Występuje w strefie utleniania złóż miedzi. Spotykany także w żużlach przemysłowych. Towarzyszą mu najczęściej brochantyt, malachit, linaryt, anglezyt, cerusyt, kwarc, devilin oraz kupryt.

Miejsce występowania

Typową lokalizacją występowania jest Kornwalia w Anglii. Występuje także na Słowacji, w Irlandii, we Francji, Włoszech, Austrii, Czechach, Niemczech, Szwajcarii, USA (Nevada) oraz w Polsce na Dolnym Śląsku.

Przypisy