Bechereryt
 okaz z Australii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Zn7Cu(OH)13[(SiO(OH)3(SO4)] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–3 |
| Pokrój kryształu |
wydłużony, piramidalny |
| Przezroczystość |
przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,45 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieska, jasnozielona; bezbarwny |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,611–1,705 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,094 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DD.55 |
Bechereryt – bardzo rzadki minerał z rodziny siarczanów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym. Wykształca kryształy o pokroju wydłużonym. Jest minerałem kruchym oraz przeświecającym. Posiada szklisty połysk i białą rysę.
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w hydrotermalnych złożach żyłowych złota i srebra z metalami nieszlachetnymi. Towarzyszą mu głównie hemimorfit, susannit, rosasyt, namuwit, anglezyt, caledonit, linaryt, hydrocerusyt, langit, galena, kwarc, elyit, boleit, hydrocynkit, paratakamit, smithsonit oraz willemit. Spotykany jedynie w Australii (Nowa Południowa Walia), Austrii (Dolna Austria), we Francji (Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże), Niemczech, we Włoszech (Liguria, Sardynia), Rumunii, Anglii, Walii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Karolina Północna).