Ethelfleda

Ethelfleda
Æðelflǣd
Ilustracja
władca Mercji
Okres

od 911
do 918

Poprzednik

Aethelred

Następca

Aelfwynn

Dane biograficzne
Dynastia

Dynastia z Wesseksu

Data urodzenia

870

Data i miejsce śmierci

12 czerwca 918
Tamworth

Miejsce spoczynku

Gloucester

Ojciec

Alfred Wielki

Matka

Ealhswith

Małżeństwo

Aethelred

Dzieci

Aelfwynn

Ethelfleda, staroang. Æðelflǣd (ur. ok. 870, zm. 918) – władczyni Mercji od 911 do 918, zwana „żelazną damą Mercji” (ang. Iron Lady of Mercia). Córka króla Wessexu Alfreda Wielkiego i Ealhswith, żona Aethelreda, władcy Mercji.

Życiorys

Urodziła się najpóźniej w 870 roku. Jej imię oznaczało „szlachetne piękno” lub „przepełniona szlachectwem”. O jej dzieciństwie niewiele wiadomo, jedynie że najprawdopodobniej nie odebrała wykształcenia w takim stopniu, jak jej młodsze rodzeństwo.

W 886 roku jej ojciec Alfred odbił z rąk wikingów Londyn, który formalnie należał do królestwa Mercji. Być może wtedy też wydał córkę za ealdormana Mercji Aethelreda.

Prawdopodobnie już od 902 roku, ze względu na chorobę męża, faktycznie sprawowała władzę w Mercji. Po śmierci Aethelreda oficjalnie przejęła władzę, kontynuowała proces budowy fortów obronnych. W latach 912 do 915 zostało zbudowanych co najmniej dziewięć: Bridgnorth (912), Stafford (913), Tamworth (913), Eddisbury (914), Warwick (914), Chirbury (915) i Runcorn (915).

W roku 916 przeszła do ofensywy, atakując w odwecie za zamordowanie mnicha Walię i niszcząc Brecenanmere w hrabstwie Powys. Rok później wojska Ethelfledy odbiły Derby z rąk wikingów. W 918 zdobyła bez walki Leicester, a wikingowie z Jorku zadeklarowali jej swoją wierność. Nie zdążyła jednak zrealizować tej obietnicy. Zmarła 12 czerwca 918 w Tamworth.

Po śmierci

Została pochowana obok męża w opactwie św. Oswalda w Gloucester. Opactwo to ufundowała wraz z bratem Edwardem.

Władczynią Mercji została córka Ethelfledy, Aelfwynn. Jednak już w 918 została obalona przez swojego wuja Edwarda, który zdobył w ten sposób bezpośrednią władzę nad Mercją.

W kulturze

Przypisy

Bibliografia