Wessex

Królestwo Wessex
Westseaxna rīce
519–927
Godło
Godło
Ustrój polityczny

monarchia

Stolica

Vintan Ceaster

Data powstania

519

Data likwidacji

927

Władca

Athelstan

Język urzędowy

staroangielski, kornijski

Religia dominująca

pogaństwo (przed VII w.) chrześcijaństwo

Mapa opisywanego kraju
Położenie na mapie świata
Mapa konturowa świata, u góry znajduje się punkt z opisem „Królestwo Wessex”
51°12′N 2°00′W/51,200000 -2,000000
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło w Wikisłowniku

Wessex (staroang. Ƿestseaxna rīċe, łac. Regnum Occidentalium Saxonum) – jedno z siedmiu państw anglosaskiej heptarchii.

Położone na południowym krańcu Brytanii, graniczyło od wschodu z Susseksem, od północy z Mercją, od południowego zachodu z Kornwalią. Na południu Wessex otaczało morze.

Nazwa

Nazwa „Wessex” pochodzi od staroangielskich słów West Seaxe – Sasi zachodni (por. Essex, Sussex, Middlesex).

Historia

W IX wieku Wessex objął przewodnictwo w heptarchii, zawdzięczając to w dużej mierze inwazji wikingów na państwa anglosaskie. Jako jedyne z nich nie został podbity przez najeźdźców duńskich, co związane było m.in. z programem budowy systemu umocnionych grodów typu burh za panowania króla Alfreda Wielkiego (871–899) i jego następców.

Do 1066 Wessex był głównym państwem anglosaskim i Królestwo Wesseksu utożsamiane było z Królestwem Anglii. Dopiero w 1066, po podboju dokonanym przez Wilhelma Zdobywcę, potęga Wessexu została zniszczona, a Królestwo Anglii stało się oficjalną nazwą państwa.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ wessex [online], Online Etymology Dictionary [dostęp 2020-09-14] (ang.).
  2. ↑ Ryan Lavelle, Fortifications in Wessex c. 800–1066, Bloomsbury Publishing, 20 października 2012, ISBN 978-1-84908-013-2 (ang.).