Eugongylini
Podział systematyczny
Do plemienia należą następujące rodzaje:
Ablepharus Fitzinger , 1824
Acritoscincus Wells & Wellington , 1985
Anepischetosia Wells & Wellington, 1985 – jedynym przedstawicielem jest Anepischetosia maccoyi (Lucas & Frost , 1894)
Austroablepharus Couper , Hoskin , Potter , Bragg & Moritz , 2018
Caesoris Sadlier , Bauer , Shea & Smith , 2015 – jedynym przedstawicielem jest Caesoris novaecaledoniae (Parker , 1926)
Caledoniscincus Sadlier, 1987
Carinascincus Wells & Wellington, 1985
Carlia Gray , 1845
Celatiscincus Sadlier, Smith & Bauer, 2006
Cophoscincopus Mertens , 1934
Cryptoblepharus Wiegmann , 1834
Emoia Gray, 1845
Epibator Sadlier, Bauer, Shea & Smith, 2015
Eroticoscincus Wells & Wellington, 1984 – jedynym przedstawicielem jest Eroticoscincus graciloides (Lönnberg & Andersson , 1913)
Eugongylus Fitzinger, 1843
Geomyersia Greer & Parker, 1968
Geoscincus Sadlier, 1987 – jedynym przedstawicielem jest Geoscincus haraldmeieri (Böhme , 1976)
Graciliscincus Sadlier, 1987 – jedynym przedstawicielem jest Graciliscincus shonae Sadlier, 1987
Harrisoniascincus Wells & Wellington, 1984 – jedynym przedstawicielem jest Harrisoniascincus zia (Ingram & Ehmann , 1981)
Kanakysaurus Sadlier, Whitaker , Bauer & Smith, 2004
Kuniesaurus Sadlier, Deuss , Bauer & Jourdan , 2019 – jedynym przedstawicielem jest Kuniesaurus albiauris Sadlier, Deuss, Bauer & Jourdan, 2019
Lacertaspis Perret , 1975
Lacertoides Sadlier, Shea & Bauer, 1997 – jedynym przedstawicielem jest Lacertoides pardalis Sadlier, Shea & Bauer, 1997
Lampropholis Fitzinger, 1843
Leiolopisma Duméril & Bibron , 1839
Leptosiaphos Schmidt , 1943
Liburnascincus Wells & Wellington, 1984
Lioscincus Bocage , 1873
Lygisaurus De Vis , 1884
Marmorosphax Sadlier, 1987
Menetia Gray, 1845
Morethia Gray, 1845
Nannoscincus Günther , 1872
Oligosoma Girard , 1857
Panaspis Cope , 1868
Phaeoscincus Sadlier, Smith & Bauer, 2014
Phasmasaurus Sadlier, Bauer, Shea & Smith, 2015
Phoboscincus Greer, 1974
Proablepharus Fuhn , 1969
Pseudemoia Fuhn, 1967
Pygmaeascincus Couper & Hoskin, 2014
Saproscincus Wells & Wellington, 1984
Sigaloseps Sadlier, 1987
Simiscincus Sadlier & Bauer, 1997 – jedynym przedstawicielem jest Simiscincus aurantiacus Sadlier & Bauer, 1997
Tachygyia Mittleman , 1952 – jedynym przedstawicielem jest Tachygyia microlepis (Duméril & Bibron, 1839)
Techmarscincus Wells & Wellington, 1985 – jedynym przedstawicielem jest Techmarscincus jigurru (Covacevich , 1984)
Tropidoscincus Bocage, 1873
Uwagi
↑ Typ nomenklatoryczny: Eumeces Wiegmann, 1834 ; nomen oblitum .
↑ Typ nomenklatoryczny: Cryptoblepharis Cocteau, 1836 (= Cryptoblepharus Wiegmann, 1834 ); nomen oblitum .
↑ Typ nomenklatoryczny: Ablepharus Fitzinger, 1843 ; nomen oblitum .
↑ Typ nomenklatoryczny: Panaspis Cope, 1868 .
Przypisy
1 2 3 K.R.G. Welch. Herpetology of the Old World 2. Preliminary comments on the classification of skinks (family Scincidae) with specific reference to those genera found in Africa, Europe and southwest Asia . „Herptile”. 7 (4), s. 26, 1982. (ang. ) .
↑ Fitzinger 1843 ↓ , s. 22 .
↑ Fitzinger 1843 ↓ , s. 23 .
↑ S.B. Hedges & C.E. Conn. A new skink fauna from Caribbean islands (Squamata, Mabuyidae, Mabuyinae) . „Zootaxa”. 3288 (1), s. 28, 2012. DOI : 10.11646/zootaxa.3288.1.1 . (ang. ) .
1 2 P. Uetz & J. Hallermann: Higher taxa: Eugongylini . The Reptile Database. [dostęp 2024-01-26]. (ang. ) .
↑ R. Midtgaard: Family Scincidae . RepFocus. [dostęp 2024-01-16]. (ang. ) .