Ewa Pronicka

Ewa Maria Pronicka
Data i miejsce urodzenia

28 maja 1936
Warszawa

Data śmierci

2 grudnia 2025

profesor nauk medycznych
Specjalność: genetyka kliniczna, pediatria
Alma Mater

Pomorska Akademia Medyczna w Szczecinie

Doktorat

1968

Habilitacja

1974

Profesura

15 kwietnia 1987

Instytut

Centrum Zdrowia Dziecka

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi
Odznaka honorowa „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” (1950–1986) Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego

Ewa Maria Pronicka z domu Starkiewicz (ur. 28 maja 1936 w Warszawie, zm. 2 grudnia 2025) – polska lekarka, pediatra, profesor nauk medycznych, specjalistka w zakresie genetyki klinicznej, wrodzonych chorób metabolicznych i zaburzeń metabolizmu u dzieci (m.in. zespół Leigha). Kierownik Kliniki Chorób Metabolicznych Instytutu Pediatrii Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie.

Życiorys

Urodziła się 28 maja 1936 w Warszawie w rodzinie lekarskiej (rodzice: Julia Starkiewiczowa – pediatra, Witold Starkiewicz – okulista). W roku 1939 krótko mieszkała z rodziną we Lwowie, skąd wróciła do Warszawy po wybuchu II wojny światowej. W Warszawie przebywała w okresie okupacji i powstania oraz w pierwszych latach powojennych. W roku 1948 rodzina przeniosła się do Szczecina, w którym tworzono Pomorską Akademię Medyczną (PAM).

W roku 1960 ukończyła na PAM studia medyczne i została zatrudniona w I Klinice Pediatrycznej. W roku 1968 otrzymała stopień doktora, a w roku 1974 – habilitację. Była zatrudniona na stanowiskach:

W kolejnych latach pracowała w warszawskim Centrum Zdrowia Dziecka, w którym otrzymała stanowisko ordynatora Oddziału Chorób Metabolicznych. Pełniła funkcję kierownika Naukowo-Badawczego Zespołu Problemowego Zaburzeń Metabolicznych (1977). W roku 1980 odbyła, w ramach stypendium British Council, staż naukowy w ’’Institute of Child Health’’ w Londynie (zob. jednostki University of London). Otrzymała tytuł naukowy profesora nauk medycznych (15 kwietnia 1987 roku) i stanowisko profesora zwyczajnego. Uczestniczyła w pracach Komisji bioetycznej CZD.

Obszar badań naukowych i publikacje

Obszar jej badań naukowych obejmował, m.in. problemy patofizjologii krzywicy niedoborowej, diagnostyki i terapii wrodzonych chorób metabolicznych (zwłaszcza glikogenozy i kwasice organiczne), modyfikacji w leczeniu rodzinnej krzywicy hipofosfatemicznej. Wyniki jej badań są przedmiotem licznych publikacji. Spośród prac wydanych przed rokiem 1987, wymieniane są m.in. (autorstwo i współautorstwo):

W następnych latach kierowała kolejnymi projektami badawczymi, prowadzonymi we współpracy międzynarodowej. W obszernym wykazie publikacji znajdują się m.in. pozycje opracowane po roku 2000 w ramach prac doktorskich, np. pracy Agnieszki Jureckiej nt. Ocena występowania wrodzonych wad metabolizmu puryn i pirymidyn w Polsce. Charakterystyka kliniczna i występowanie w różnych stanach chorobowych (zespołach objawów). Ich przykładami są publikacje:

W 2011 roku w Wieliczce uczestniczyła w spotkaniu dotyczącym rzadkiej choroby (siedmioro zdiagnozowanych dzieci w Polsce) zwanej Zespołem Leigha.

Wypromowani doktorzy

Stowarzyszenia naukowe

Była członkiem licznych stowarzyszeń naukowych, m.in.:

Odznaczenia i wyróżnienia

M.in.:

Życie prywatne

Byłą córką prof. Witolda Starkiewicza (1906–1978) i prof. Julii Starkiewiczowej z domu Latkowskiej (1908–1978) oraz siostrą prof. Joanny Kośmider (1938–2023).

Przypisy

  1. ↑ Ś.P. Profesor Ewa Pronicka – Aktualności – Centrum Zdrowia Dziecka [online], czd.pl [dostęp 2025-12-05].
  2. ↑ Zmarła prof. dr hab. med. Ewa Pronicka [online], Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie [dostęp 2025-12-12].
  3. ↑ Ewa Pronicka. Hypocapnic hypothesis of Leigh disease. „Med Hypotheses”, s. 23-27, 2017 Apr (Epub 2017 Feb 1). Elsevier Ltd. DOI: 10.1016/j.mehy.2017.01.016. ISSN 0306-9877. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 Lidia Becela i in. (red.): Kto jest kim w polskiej medycynie – Informator biograficzny. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1987, s. 535. ISBN 83-223-2339-5.
  5. 1 2 3 4 5 Prof. dr hab. Ewa Maria Pronicka, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2015-07-03].
  6. 1 2 3 Stanisław T. Sroka: Polski Słownik Biograficzny. T. XLII (2003–2004): Stanislaw ks. Mazowiecki – Stawiarski Seweryn; Starkiewiczowa z Latkowskich Julia Helena Magdalena (1908–1978). Kraków: PAN (www.psb.pan.krakow), 2002, s. 314–316.
  7. ↑ Ewa Lawska. Julia i Witold Starkiewiczowie. Talenty ustokrotnione. „Głos Szczeciński”, s. 3, 1985–04–12. ISSN 0137-9178. (pol.).
  8. ↑ Komisja bioetyczna. [w:] Strona internetowa CZD [on-line]. Instytucie „Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka” w Warszawie. [dostęp 2018-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-18)].
  9. 1 2 Autor: Ewa Pronicka (liczba odnalezionych rekordów: 343). [w:] Bibliografia Publikacji Pracowników [on-line]. Instytut "Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka" w Warszawie. [dostęp 2015-09-06].
  10. ↑ Wiadomość o leku to niemal cud. [w:] Dziennik Polski 26.09.2011 [on-line]. malibohaterowie.org, 2011-09-26. [dostęp 2015-09-06]. (pol.).
  11. ↑ National Societies and Corresponding Members. [w:] Strona internetowa [on-line]. Society for the Study of Inborn Errors of Meabolism. [dostęp 2018-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-18)].
  12. ↑ M.P. z 2002 r. Nr 60, poz. 832 (ISAP).