FSO Ogar
 FSO Ogar w Muzeum Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego w Chlewiskach | |
| Producent | |
|---|---|
| Projektant | |
| Zaprezentowany |
1977 |
| Miejsce produkcji | |
| Następca | |
| Dane techniczne | |
| Segment |
sportowe segmentu D |
| Typy nadwozia |
3–drzwiowe coupé |
| Silniki | |
| Skrzynia biegów |
4–biegowa manualna |
| Napęd | |
| Długość |
4455 mm |
| Szerokość |
1630 mm |
| Wysokość |
1320 mm |
| Rozstaw osi |
2506 mm |
| Masa własna |
ok. 900 kg |
| Liczba miejsc |
4 |
| Dane dodatkowe | |
| Pokrewne | |
| Konkurencja | |
FSO Ogar LS – prototyp polskiego samochodu osobowego, opracowany w 1977 roku przez FSO z wykorzystaniem podzespołów Polskiego Fiata 125p.
Opis modelu
_-_Muzeum_w_Chlewiskach.jpg)
_-_Muzeum_w_Chlewiskach.jpg)
Jedyny prototypowy egzemplarz Ogara zbudowany został w 1977 roku. Konstrukcja pojazdu oparta została na płycie podłogowej samochodu Polski Fiat 125p, z którego przejęto również elementy układu napędowego, jezdnego oraz hamulcowego. Charakterystyczną cechą tego pojazdu była nowoczesna i dynamiczna stylizacja nadwozia zaprojektowana przez Cezarego Nawrota oraz zastosowane na wzór samochodów sportowych – chowane elektrycznie reflektory. Nadwozie wykonane było z laminatu, stworzonego z połączenia żywicy epoksydowej z włóknem szklanym. Dodatkowym sportowym akcentem były obręcze kół wykonane ze stopów metali lekkich. Nadwozie Ogara projektowane było z uwzględnieniem przepisów Ministerstwa Transportu Stanów Zjednoczonych w związku z czym model ten wyposażony był w duże, wystające zderzaki oraz lampy obrysowe na przednich i tylnych błotnikach. Do wnętrza nowoczesnego auta można było się dostać poprzez troje drzwi. W samochodzie przewidziano 4 miejsca na miękkich i komfortowych, przez co mało sportowych fotelach. Prototyp przejechał ponad 70 tys. km i mimo pozytywnych o nim opinii nie został wdrożony do produkcji. Powodem był duży stopień zaawansowania prac nad funkcjonalniejszym Polonezem. Poza tym brakowało uzasadnienia do rozpoczęcia w Polsce produkcji samochodu sportowego .
Jedyny egzemplarz Ogara znajduje się w Muzeum Motoryzacji w Warszawie, a odlew nadwozia obejrzeć można na Wydziale Mechanicznym Wojskowej Akademii Technicznej.
Dane techniczne
Nadwozie
- liczba drzwi: 3, zawieszone na przednich słupkach i tylnej krawędzi dachu
- rozstaw kół przednich: 1298 mm
- rozstaw kół tylnych: 1275 mm
Silnik
Przeniesienie napędu
- napędzana oś: tylna
- sprzęgło: suche, jednotarczowe
- skrzynia biegów: manualna, czterobiegowa plus bieg wsteczny
- zmiana biegów: dźwignią w podłodze między fotelami
Zawieszenie
- przednia oś: niezależne, górne i dolne trójkątne wahacze poprzeczne, sprężyny śrubowe, amortyzatory teleskopowe, stabilizator, drążki reakcyjne
- zawieszenie tylne: sztywna oś, dwa wzdłużne resory dwupiórowe, amortyzatory teleskopowe, drążki reakcyjne
Instalacja elektryczna
- akumulator: 12V, 48Ah
Koła i ogumienie
- koła: 5Jx13"
- opony: 165 SR-13"
Dane eksploatacyjne
- prędkość maksymalna: ok. 155 km/godz.
- zużycie paliwa: ok. 7-10 l/100 km
Przypisy
- ↑ Adam Zakrzewski: Auto-Moto PRL: Władcy dróg i poboczy. Warszawa: Demart SA, 2010, s. 254. ISBN 978-83-7427-484-5.
- ↑ Mirosław Górski: Historia Konstrukcji Samochodów FSO. Warszawa: Oddział Warszawski SIMP, Klub Pracowników i Przyjaciół FSO, 2006, s. 78. ISBN 83-920912-1-3.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 FSO Ogar LS - Niezrealizowane marzenia. auto-swiat.pl, 2006. [dostęp 2015-10-05]. (pol.).
Linki zewnętrzne
- FSO Ogar na stronie oldtimery.com. oldtimery.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].