Femi Ogunode
 Femi Ogunode w 2015 roku. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
175 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Femi Ogunode (arab. فيمي أوغونودي; ur. 15 maja 1991 w Ondo) – katarski lekkoatleta, sprinter. Medalista halowych mistrzostw świata i halowych mistrzostw Azji oraz finalista mistrzostw świata na stadionie, czterokrotny złoty medalista mistrzostw Azji, czterokrotny złoty medalista igrzysk azjatyckich, dwukrotny olimpijczyk (Rio de Janeiro, Tokio).
Wielokrotny złoty medalista regionalnych czempionatów i igrzysk rozgrywanych na terytorium Azji.
Jego młodszym bratem jest Tosin Ogunode, halowy rekordzista Azji w biegu na 60 metrów.
Przebieg kariery
Do 2009 roku reprezentował Nigerię w zawodach lekkoatletycznych. W barwach Nigerii zajął 6. miejsce na mistrzostwach kraju rozgrywanych w 2008 roku, w konkurencji biegu na 400 m. Mniej więcej w tym samym czasie był najszybszym nigeryjskim sprinterem w kategorii wiekowej do lat 20, w związku z czym znalazł się w kadrze na igrzyska olimpijskie w Pekinie, jednak został z niej wykluczony.
W 2010 roku wziął udział w zachodnioazjatyckim czempionacie, podczas którego zdobył tytuły mistrzowskie w biegu na 100 i 200 m, jak również na igrzyskach azjatyckich w Kantonie zdobył złote medale w konkurencji biegu na 200 i 400 m. Rok później wywalczył złote medale między innymi na mistrzostwach Azji w Kobe i światowych wojskowych igrzyskach sportowych w Rio de Janeiro. Był też uczestnikiem światowego czempionatu w Daegu, w trakcie którego między innymi zajął 8. miejsce w finale biegu na 400 m. Startował na igrzyskach panarabskich w Dosze, w trakcie którego otrzymał medale w biegu na 100 i 200 m, zostały mu jednak później odebrane wskutek udowodnienia stosowania przez Katarczyka dopingu, w efekcie czego Ogunode został zdyskwalifikowany od 9 stycznia 2012 do 8 stycznia 2014 roku.
Po zakończeniu okresu dyskwalifikacji zawodnik wywalczył medale w konkurencji biegu na 60 m – srebrny na czempionacie Azji w Hangzhou i brązowy w czasie halowych mistrzostw świata w Sopocie. Uczestniczył w igrzyskach azjatyckich w Inczon, tam zdobył kolejne dwa złote medale zmagań tej rangi – w biegu na 100 i 200 m ustanowił swymi czasami nowe rekordy igrzysk, na pierwszym z dystansów ustanowił nowy rekord Azji. W 2015 roku został trzykrotnym mistrzem Azji, tytuły zdobył nie tylko indywidualnie w biegu na 100 i 200 m, ale też jako członek katarskiej sztafety 4 × 400 m.
W czasie igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro brał udział w konkursach biegu na 100 i 200 m. W swych biegach eliminacyjnych zajął odpowiednio 5. miejsce z czasem 10,28 (37. miejsce wśród wszystkich sprinterów) oraz 4. miejsce z czasem 20,36 (23. miejsce wśród wszystkich zgłoszonych do tej konkurencji sprinterów), w obu przypadkach odpadając z dalszej rywalizacji.
Na mistrzostwach Azji w Bhubaneswarze otrzymał kolejne dwa medale, srebrny w biegu na 100 m oraz brązowy w biegu na dystansie dwukrotnie dłuższym. Dwa lata później też startował na azjatyckim czempionacie, w swym biegu eliminacyjnym i półfinałowym uzyskał najlepsze czasy w kolejce, jednak w finale nie startował, gdyż mierzył się z kontuzją.
W ramach rozgrywanych w Tokio igrzysk olimpijskich też startował w konkurencjach biegu na 100 i 200 m, tym razem oba występy zakończył w fazie półfinałowej. W swej grupie zajął odpowiednio 8. miejsce z czasem 10,17 (20. miejsce wśród wszystkich półfinalistów) oraz 5. miejsce z czasem 20,34 (15. miejsce w gronie wszystkich półfinalistów).
W 2022 roku brał udział w mistrzostwach świata rozgrywanych zarówno w hali (wystąpił w konkurencji biegu na 60 m), jak i na stadionie (startował w biegu na 100 m), w obu występach nie osiągnął większych sukcesów. Rok później został halowym wicemistrzem Azji w konkurencji biegu sztafet 4 × 400 m.
Osiągnięcia
Ma na koncie halowy tytuł mistrza kraju wywalczony w 2023 roku, w konkurencji biegu na 60 metrów.
Rekordy życiowe
(stan na 15 maja 2024)
- bieg na 100 m – 9,91 (4 czerwca 2015, Wuhan,
; 22 kwietnia 2016, Gainesville, = ) - bieg na 200 m – 19,97 (11 września 2015, Gainesville)
- bieg na 400 m – 45,12 (22 listopada 2010, Kanton)
- sztafeta 4 × 100 m – 38,24 (2 kwietnia 2016, Gainesville)
- sztafeta 4 × 400 m – 3:02,50 (7 czerwca 2015, Wuhan)
- Halowe
- bieg na 60 m – 6,51 (25 stycznia 2014, Flagstaff) =
- bieg na 200 m – 21,36 (4 lutego 2010, Linz)
- bieg na 400 m – 47,15 (13 lutego 2010, Lipsk)
- sztafeta 4 × 400 m – 3:09,26 (12 lutego 2023, Astana)
Źródło:
Uwagi
Przypisy
- 1 2 Femi Ogunode. olympedia.org. [dostęp 2024-05-15]. (ang.).
- 1 2 3 4 Femi Ogunode. athleticspodium.com. [dostęp 2024-05-15]. (ang.).
- 1 2 Remi Sulola: Best Asian athlete: Nigeria’s negligence drove me to Qatar. thecable.ng, 2016-05-16. [dostęp 2024-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-17)]. (ang.).
- ↑ Tunde Eludini: Meet Asia’s fastest man who is a Nigerian. premiumtimesng.com, 2015-06-08. [dostęp 2024-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-27)]. (ang.).
- ↑ Tunde Eludini: INTERVIEW: Why I dumped Nigeria for Qatar – Asia’s fastest man, Ogunode. premiumtimesng.com, 2015-11-27. [dostęp 2024-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-09-08)]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 Femi OGUNODE | Profile. worldathletics.org. [dostęp 2024-05-15]. (ang.).
- ↑ IAAF News – Newsletter – Edition 132. iaaf.org, 2012-04-29. s. 2. [dostęp 2024-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-23)]. (ang.).
- ↑ Arthur Almeida: Rio 2016 – Official results book – Athletics. smsprio2016-a.akamaihd.net, 2016-08-22. s. 7, 10, 18, 21. [dostęp 2024-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-21)]. (ang.).
- ↑ Fawad Hussain: El Seify, Ogunode storm into finals. thepeninsulaqatar.com, 2019-04-24. [dostęp 2024-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-23)]. (ang.).
- ↑ S. Tena, Á. Revilla, R. Polanco: Tokyo 2020 Olympics, Results Book. olympics.com, 2021-08-08. s. 19, 20, 33, 34. [dostęp 2024-05-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-08-08)]. (ang.).
|
|
|
|