
Femminielli lub Femmenielli (l. poj. femminiello, nazywany również jako femmeniello) – termin odnoszący się do ludzi uosabiający rolę trzeciej płci w tradycyjnej kulturze neapolitańskiej. Termin ten jest kulturowo odrębny od terminu „transkobieta” i ma własne znaczenie kulturowe oraz praktyki. Femminiello nie jest terminem pejoratywnym; zamiast tego tradycyjnie uważa się, że femminielli przynoszą szczęście.
Pochodzi od neapolitańskiego słowa „femmena” („kobieta”) z przyrostkiem „-iello”, który jest męskim zdrobnieniem wyrażającym pieszczotę. Określenie to można z grubsza przetłumaczyć jako „kobiecik”. Nie jest ono pejoratywne, ani obelżywe, lecz używane w znaczeniu opisowym.
Toczą się spory, czy właściwe jest włączenie neapolitańskiego określenia „femminiello” do współczesnego terminu „transpłciowość”, zwykle stosowanego w kontekstach północnoeuropejskich i północnoamerykańskich. Pomimo utożsamiania tego terminu w mediach głównego nurtu, historycy utrzymują, że ważnym aspektem określenia „femminiello” jes to, że są one zdecydowanie męskie, pomimo swojej „żeńskiej” roli płciowej.

W literaturze antropologicznej fenomen feminizmu rozpatrywany jest jako złożona forma tożsamości społecznej, realizowana poprzez pełnienie określonych funkcji w obrębie społeczności – przede wszystkim tradycyjnie przypisywanych kobietom: pomoc w prowadzeniu domu, opieka nad dziećmi, pośredniczenie w codziennej komunikacji pomiędzy mieszkańcami osiedli.
Symbolicznie obecność femminiellii w kulturze ludowej wiązała się ze szczęściem. Pojęcie to determinowało ich tradycyjne role w praktykach zbiorowych: pełniły rolę przewodniczek w grach ludowych (np. we włoskiej loterii) i były obowiązkowymi uczestnikami pielgrzymek (w szczególności do sanktuarium Matki Bożej w Montevergine), gdzie ich status był oficjalnie uznawany w ramach religijności ludowej.