Femminiello

Obraz Il femminiello namalowany przez Giuseppe Bonito(inne języki) pomiędzy 1740, a 1760 rokiem. Brak zębów i wole u kobiety mogą być oznaką ubóstwa i niedożywienia. Naszyjnik z czerwonego korala jest przedstawiany jako symbol szczęścia, często kojarzonego z femminielli.

Femminielli lub Femmenielli (l. poj. femminiello, nazywany również jako femmeniello) – termin odnoszący się do ludzi uosabiający rolę trzeciej płci w tradycyjnej kulturze neapolitańskiej. Termin ten jest kulturowo odrębny od terminu „transkobieta” i ma własne znaczenie kulturowe oraz praktyki. Femminiello nie jest terminem pejoratywnym; zamiast tego tradycyjnie uważa się, że femminielli przynoszą szczęście.

Etymologia

Pochodzi od neapolitańskiego słowa „femmena” („kobieta”) z przyrostkiem „-iello”, który jest męskim zdrobnieniem wyrażającym pieszczotę. Określenie to można z grubsza przetłumaczyć jako „kobiecik”. Nie jest ono pejoratywne, ani obelżywe, lecz używane w znaczeniu opisowym.

Definicja

Toczą się spory, czy właściwe jest włączenie neapolitańskiego określenia „femminiello” do współczesnego terminu „transpłciowość”, zwykle stosowanego w kontekstach północnoeuropejskich i północnoamerykańskich. Pomimo utożsamiania tego terminu w mediach głównego nurtu, historycy utrzymują, że ważnym aspektem określenia „femminiello” jes to, że są one zdecydowanie męskie, pomimo swojej „żeńskiej” roli płciowej.

Kontekst kulturowy

Dina Alma de Paradeda, pierwsza udokumentowana kobieta transpłciowa, definiowana również jako femminiello.

W literaturze antropologicznej fenomen feminizmu rozpatrywany jest jako złożona forma tożsamości społecznej, realizowana poprzez pełnienie określonych funkcji w obrębie społeczności – przede wszystkim tradycyjnie przypisywanych kobietom: pomoc w prowadzeniu domu, opieka nad dziećmi, pośredniczenie w codziennej komunikacji pomiędzy mieszkańcami osiedli.

Symbolicznie obecność femminiellii w kulturze ludowej wiązała się ze szczęściem. Pojęcie to determinowało ich tradycyjne role w praktykach zbiorowych: pełniły rolę przewodniczek w grach ludowych (np. we włoskiej loterii) i były obowiązkowymi uczestnikami pielgrzymek (w szczególności do sanktuarium Matki Bożej w Montevergine), gdzie ich status był oficjalnie uznawany w ramach religijności ludowej.

Zobacz też