Fluorek berylu

Fluorek berylu
struktura krystaliczna BeF2
Ilustracja
próbka fluorku berylu (czarne punkty wynikają z zanieczyszczenia węglem)
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
szkliste ciało stałe, bezbarwne do szarego
Wzór Hilla

BeF2

Masa molowa

47,01 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

7787-49-7

PubChem

24589

Podobne związki
Inne aniony

BeCl2, BeBr2, BeI2

Inne kationy

CaF2, MgF2, SrF2, BaF2

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Fluorek berylu, BeF2 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy fluorków, sól berylowa kwasu fluorowodorowego. W warunkach normalnych jest białym ciałem stałym, dobrze rozpuszczalnym w wodzie (10 moli/mol H2O). Ma budowę krystaliczną typu krystobalitu. Jest głównym surowcem do wytwarzania metalicznego berylu.

Właściwości

Fluorek berylu ma wyjątkowe właściwości optyczne, np. w postaci szkła fluoroberylanowego ma współczynnik załamania światła 1,275.

Otrzymywanie

Fluorek berylu można otrzymać z wodorotlenku berylu, który w reakcji z wodorofluorkiem amonu daje tetrafluoroberylan amonu:

Be(OH)2 + 2(NH4)HF2 → (NH4)2BeF4 + 2H2O

Następnie produkt powyższej reakcji ogrzewa się, otrzymując żądany produkt:

(NH4)2BeF4 → 2NH3↑ + 2HF↑ + BeF2

Zastosowanie

Fluorek berylu jest wykorzystywany do otrzymywania metalicznego berylu poprzez ogrzewanie go z magnezem w temperaturze 1300 °C w tyglu grafitowym:

BeF2 + Mg → Be + MgF2

Fluorek berylu jest używany w badaniach biochemicznych, np. badań krystalograficznych kompleksów białek z substratami.