Fosfofibryt
 Okaz z Niemiec | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(H2O,K)3.5Fe8(PO4)6(OH)7·5H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4 |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
włóknisty, igiełkowy |
| Przezroczystość |
przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny, rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Gęstość |
2,9–2,94 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółta, żółtawozielona |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,755–1,79 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,035 dyspersja (optyka): wyraźna do silnej |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.DJ.20 |
Fosfofibryt – bardzo rzadki minerał z rodziny fosforanów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym lub rombowym. Wykształca kryształy o pokroju włóknistym oraz igiełkowym. Występuje w skupieniach promienistych i kulistych. Jest minerałem przeświecającym. Posiada szklisty połysk.
Występowanie
Występuje w hydrotermalnych złożach polimetalicznych barytu i fluorytu. Towarzyszą mu głównie leukofosfit, strengit, bariofarmakosyderyt, beraunit, kwarc oraz cynkolipscombit. Spotykany jedynie w Niemczech (Badenia-Wirtembergia), Hiszpanii (Estremadura) i Stanach Zjednoczonych (Nevada, Nowy Meksyk).