w towarzystwie strengitu z Szwecji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Fe3+6(PO4)4O(OH)4·6H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–4 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, drzazgowaty |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, igiełkowy, listewkowy |
| Przezroczystość |
przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,8–3,08 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona, brązowa, czerwona w odcieniach |
| Rysa |
oliwkowa, żółta |
| Połysk |
żywiczny, perłowy, szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,707–1,820 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,031 dyspersja (optyka): stosunkowo słaba |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.DC.27 |
Beraunit – minerał z gromady fosforanów.
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju listewkowym, igiełkowym i tabliczkowym. Występuje w skupieniach promienistych oraz jako naskorupienia. Jest minerałem przeświecającym i kruchym. Posiada oliwkową lub żółtą rysę oraz szklisty, żywiczny bądź perłowy połysk.
Spotykany w pegmatytach fosforanowych powstałych w wyniku wietrzenia fosforanów pierwotnych oraz w rudach goethytowych i żelaza. Towarzyszą mu zwykle strengit, rockbridgeit, laubmannit, kakoksen, strunzyt, kidwellit, laueit, fosfosyderyt i stewartyt.
Występuje głównie w Australii, Czechach, Szwecji, we Francji, Niemczech, Portugalii, Hiszpanii, Anglii oraz USA (Arkansas, Maine, New Hampshire, Dakota Południowa).