Kakoksen znaleziony w Minas de Horcajo, Hiszpania | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
Kakoksenit |
|---|---|
| Skład chemiczny |
Uwodniony hydroksyfosforan żelazowo-glinowy, Fe3+24AlO6(PO4)17(OH)12 • n H2O, n ≈ 75 |
| Twardość w skali Mohsa |
3–4 |
| Przełam |
włóknisty |
| Łupliwość |
brak |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, igiełkowy, włosowaty, włóknisty |
| Układ krystalograficzny |
heksagonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,2–2,6 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
brązowo-żółtawy, zielony, żółty, złotożółty, czerwonożółty |
| Rysa |
żółta, słomkowa |
| Połysk |
jedwabisty, szklisty, woskowy |
| Współczynnik załamania |
1,57–1,63 |


Kakoksen (kakoksenit, Fe3+24AlO6(PO4)17(OH)12 • n H2O, n ≈ 75) – minerał występujący w postaci brunatnożółtawych nalotów na rudach żelaza: limonicie i magnetycie. Nazwa pochodzi od greckich słów κăκός - zły i ξένος - gość ponieważ fosfor zawarty w minerale obniża jakość żelaza otrzymywanego z rudy.
Minerał występuje często w postaci igiełkowatych kryształów o przekroju sześciokątnym wyrastających promieniście ze wspólnego centrum, tworzących sferyczne agregaty. Wykształca także kryształy o pokroju słupkowym i włosowatym. Występuje w skupieniach włóknistych, wiązkowych, kulistych, promienistych, nerkowatych i jako naloty. Jest minerałem kruchym i przeświecającym. Łatwo rozpuszczalny w kwasie solnym.
Występuje w złożach limonitu, na pegmatytach. Również w złożach goethytowych żelaza. Towarzyszą mu najczęściej beraunit, rockbridgeit, goethyt, strunzyt, fosfosyderyt, hematyt, limonit, syderyt oraz strengit.
Miejsce występowania
Występuje w Niemczech (Bawaria, Hesja i Turyngia), Czechach, we Francji, Szwecji oraz Stanach Zjednoczonych (Arkansas i Alabama).