Strunzyt

Strunzyt

Strunzyt z Bawarii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	MnFe2(PO4)2(OH)2·6H2O
Twardość w skali Mohsa	4
Przełam	nierówny, drzazgowaty, włóknisty
Łupliwość	brak
Pokrój kryształu	igiełkowy, włóknisty
Układ krystalograficzny	trójskośny
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	2,52 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	jasnożółta, jasnobrązowa
Rysa	biała, jasnożółta
Połysk	szklisty, półszklisty, woskowy, jedwabisty
Współczynnik załamania	1,619–1,720 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,053 dyspersja (optyka): silna pleochroizm: słaby; X= prawie bezbarwny Y= żółto-brązowy Z= ciemno żółto-brązowy
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.DC.25

Strunzyt – rzadki minerał, będący wtórnym fosforanem.

Nazwany w 1957 roku przez Clifforda Frondela na cześć Karla Hugo Strunza (19102006) profesora mineralogii, na Uniwersytecie Technicznym w Berlinie.

Właściwości

Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca okazy o pokroju igiełkowym, włóknistym, włosowatym, wyjątkowo rzadko słupkowe. Występuje w skupieniach równoległych i promienistych. Jest minerałem kruchym, półprzezroczystym do przezroczystego. Jest żółty i brązowy w odcieniach, posiada białą rysę oraz szklisty połysk. Często wykształca kryształy bliźniacze.

Występowanie

Występuje w pegmatytach granitowych bogatych w fosfor oraz w wystąpieniach goethytowych rud żelaza. Powstaje również jako produkt przemiany tryfylitu w pegmatytach granitowych. Towarzyszą mu beraunit, rockbridgeit, laueit, strengit, stewartyt, limonit, kwarc, pseudolaueit i apatyt.

Miejsce występowania

Jest minerałem rzadkim. Jego typową lokalizacją jest Bawaria w Niemczech. Ponadto występuje także w Argentynie, Australii, Czechach, Brazylii, Francji, Portugalii i Stanach Zjednoczonych (Maine, New Hampshire i Dakota Południowa).

Przypisy