Stewartyt

Stewartyt

Stewartyt z Bawarii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	MnFe2(PO4)2(OH)2·8H2O
Twardość w skali Mohsa	3
Przełam	nierówny
Łupliwość	brak, dobra
Pokrój kryształu	cienkolistewkowy, włóknisty, cienkoblaszkowy, igiełkowy, cienkotabularny
Układ krystalograficzny	jednoskośny, trójskośny
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	3,46 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	żółta, pomarańczowa, zielonożółta
Rysa	biała
Połysk	szklisty, półszklisty, żywiczny, jedwabisty
Współczynnik załamania	1,612–1,681 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,050 dyspersja (optyka): silna pleochroizm: X = Bezbarwny Y = jasnożółty Z = Żółty
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.DC.30

Stewartyt – rzadki minerał, będący fosforanem wtórnym.

Nazwany przez Waldemara T. Schallera od miejsca odkrycia, pegmatytu Stewart Lithia w Pala w Kalifornii.

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym lub trójskośnym. Wykształca kryształy cienkoblaszkowe, grubotabliczkowe, igiełkowe cienkolistewkowe z podłużnym prążkowaniem, zrosty równoległe, promieniste oraz wiązkowe. Jest minerałem bardzo kruchym, półprzezroczystym do przezroczystego. Ma białą rysę, szklisty połysk oraz jest w odcieniach żółtego i pomarańczowego. Jest izostrukturalny z kastningitem oraz polimorficzny z laueitem i pseudolaueitem.

Występowanie

Występuje w pegmatytach granitowych bogatych w fosfor oraz jako produkt przeobrażenia fosforanów pierwotnych. Towarzyszą mu laueit, strengit, strunzyt, pseudolaueit, beratunit, rockbridgeit i apatyt.

Miejsce występowania

Jego typową lokalizacją jest Kalifornia. Na terenie USA występuje jeszcze głównie w Dakocie Południowej, Maine i New Hampshire. Został stwierdzony także w Portugalii, Namibii, Niemczech (Bawaria), Francji i Portugalii.

Przypisy