Laueit

Laueit

Okaz laueitu z Bawarii w Niemczech
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	MnFe2(PO4)2(OH)2·8H2O
Twardość w skali Mohsa	3
Przełam	muszlowy, półmuszlowy, nieregularny/nierówny
Łupliwość	niewyraźna, doskonała wg {010}
Pokrój kryształu	słupkowy, grubotabliczkowy, pryzmatyczny
Układ krystalograficzny	trójkośny
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	2,44–2,49 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa	żółta, pomarańczowożółta, miodowobrunatna, czerwonopomarańczowa
Rysa	biała, kremowa
Połysk	szklisty, półszklisty, żywiczny
Współczynnik załamania	1,588–1,682 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,075 dyspersja (optyka): słaba, silna
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.DC.30

Laueit – rzadki minerał, będący wtórnym fosforanem.

Został nazwany na cześć Maxa von Laue, niemieckiego fizyka z Instytutu Fizyki Teoretycznej na Uniwersytecie w Monachium.

Właściwości

Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym, grubotabliczkowym. Występuje jako szczotki kryształów i naskorupienia. Jest minerałem bardzo kruchym, półprzezroczystym do przezroczystego. Posiada najczęściej żółtą lub pomarańczową barwę w odcieniach. Ma szklisty połysk i białą rysę. Jest polimorficzny z pseudolaueitem i stewartytem.

Występowanie

Występuje w pegmatytach granitowych bogatych w fosfor, jako produkt przeobrażenia fosforów pierwotnych. Towarzyszą mu strunzyt, pseudolaueit, apatyt, beraunit, syderyt, ludlamit, strengit i stewartyt. Został znaleziony w Niemczech (Bawaria), Brazylii (Minas Gerais), Portugalii i Stanach Zjednoczonych (Maine, New Hampshire i Dakota Południowa). Spotykany także w Szwecji, Namibii, Rosji i Australii.

Przypisy