| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
żelaziak brunatny |
|---|---|
| Skład chemiczny |
FeO(OH)·nH2O |
| Twardość w skali Mohsa |
5,0 do 5,5 |
| Przełam |
muszlowy, ziemisty |
| Łupliwość |
niemożliwa do określenia |
| Układ krystalograficzny |
zmienny |
| Gęstość |
2,7- 4,3 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółtobrązowa, czarna |
| Rysa |
żółtobrązowa |
| Połysk |
ziemisty, półmetaliczny |

Limonit (żelaziak brunatny) – bardzo drobnoziarnista lub skrytokrystaliczna mieszanina minerałów (tlenków i wodorotlenków żelaza), kiedyś uważana za odrębny minerał. Według dzisiejszych podziałów jest to rodzaj skały. Substancja bardzo pospolita, rozpowszechniona i spotykana w miejscach występowania goethytu.
Podstawowym składnikiem jest goethyt i lepidokrokit. Oprócz tego limonit zawiera też domieszki minerałów ilastych. W przypadku występowania w limonicie większej ilości materiałów ilastych mówi się o nim:
W budownictwie limonit wpływa negatywnie na estetykę betonów architektonicznych, gdyż jest przyczyną pojawiania się rdzawych przebarwień na gotowych elementach betonowych.
Powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych, także w sedymentacyjnych – zachodzących w bagnach; w jeziorach; w wodach morskich. Tworzy się też na podmokłych, wilgotnych łąkach pod darnią. Występuje w strefie utleniania złóż kruszców żelaza, jako spoiwo. Występuje w: luźnych, ziemistych masach (ruda darniowa, ruda kuchowa, piasek żelazisty), zbitych, porowatych agregatach (ruda skalista, mydlak), skupieniach skorupowych, naciekowych, konkrecjach.
Miejsca występowania: