Lepidokrokit

Lepidokrokit
	Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	tlenek wodorotlenek żelaza(III), FeO(OH)
Twardość w skali Mohsa	5
Przełam	nierówny
Łupliwość	doskonała w jednym kierunku
Pokrój kryształu	tabliczkowy, igiełkowy
Układ krystalograficzny	rombowy
Gęstość	4,0 g/cm³
	Właściwości optyczne
Barwa	od rubinowoczerwonej, przez ciemnoczerwony i żółtoczerwony, do pomarańczowej
Rysa	czerwonawa, brązowawa, pomarańczowa
Połysk	diamentowy
	Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	4.FE.15
	Multimedia w Wikimedia Commons

Lepidokrokit – minerał z gromady wodorotlenków. Chemicznie jest to tlenek wodorotlenek żelaza(III), FeO(OH) w polimorficznej formie γ. Jego nazwa pochodzi z języka greckiego, od połączenia wyrazów λεπίς, czyli „łuska”, oraz κροκη – „kosmyk”, nawiązuje do wyglądu tworzonych przez minerał skupień.

Właściwości

Wykształca kryształy tabliczkowe oraz igiełkowe, występuje w rozetkach, konkrecjach lub skupieniach włóknistych, łuskowych, ziemistych i proszkowych. Jego kryształy są przezroczyste, wykazują silną dwójłomność. Ich gęstość wynosi 4 g/cm³, a twardość – 5 w skali Mohsa. Minerał ten roztwarza się w kwasie solnym.

Występowanie

Lepidokrokit jest mniej powszechny od goethytu. Jest minerałem wtórnym, występuje w strefie utleniania minerałów żelaza i złóż siarczkowych, jako składnik wielu gleb i składnik skałotwórczy limonitu. Stanowi produkt procesów wietrzenia i przebiegających w niskich temperaturach procesów hydrotermalnych. Można go spotkać w Siegerland w Niemczech (kryształy wyrosły tam na groniastym i stalaktytowym limonicie), w Karyntii w Austrii, w Lotaryngii we Francji, w Luksemburgu, w Attyce w Grecji, na Krymie w Ukrainie, w stanach Pensylwania i Kalifornia w Stanach Zjednoczonych, a także w Meksyku, w Indiach i w Japonii. W Polsce występuje w Stanisławowie i w Jaworze oraz w okolicy Tarnowskich Gór. Towarzyszącymi mu minerałami są goethyt i piroluzyt. W kryształach lepidokrokitu powszechne są domieszki manganu.

Zastosowanie

Jako ruda żelaza.
Jako filtr do oczyszczania gazu.

Zobacz też

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Walter Schumann: Minerały świata. Warszawa: Alma-Press, s. 190. ISBN 978-83-7020-813-4.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Rupert Hochleitner: Minerały: kamienie szlachetne, skały. Warszawa: Multico, 2022, s. 36. ISBN 978-83-7763-613-8.
1 2 3 4 5 6 7 Lepidocrocite [online], mindat.org [dostęp 2023-06-30] .
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck-Fornefeld: Leksykon przyrodniczy. Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 122, seria: Leksykon przyrodniczy. ISBN 83-7129-937-0.
↑ lepidokrokit, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2023-06-30] .

[schumann-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Walter Schumann: Minerały świata. Warszawa: Alma-Press, s. 190. ISBN 978-83-7020-813-4.

[hochleitner-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Rupert Hochleitner: Minerały: kamienie szlachetne, skały. Warszawa: Multico, 2022, s. 36. ISBN 978-83-7763-613-8.

[mindat-3] 1 2 3 4 5 6 7 Lepidocrocite [online], mindat.org [dostęp 2023-06-30] .

[leksykon-4] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck-Fornefeld: Leksykon przyrodniczy. Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 122, seria: Leksykon przyrodniczy. ISBN 83-7129-937-0.

[5] lepidokrokit, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2023-06-30] .