czerwony fosfosyderyt na fioletowym strengicie z Bawarii w Niemczech | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Fe[PO]4·2H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5–4 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
dokładna/dobra wg {010}, niewyraźna |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, pryzmatyczny, botryoidalny |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,74–2,76 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, różowa, fioletowa; bezbarwny, czerwona, brązowa, żółta, zielona |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, żywiczny |
| Współczynnik załamania |
1,692–1,739 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,046 dyspersja (optyka): bardzo silna pleochroizm: widoczny; X = jasnoróżowy; Y = karminowo-czerwony; Z = bezbarwny |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.CD.05 |
Fosfosyderyt – rzadki minerał klasy fosforanów.
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju cienko lub grubotabliczkowym. Występuje w skupieniach promienistych, gruzełkowych i jako naskorupienia. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do półprzezroczystego. Posiada białą rysę i szklisty połysk. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są glin i mangan.
Występuje w pegmatytach bogatych w fosfor jako produkt przeobrażenia fosforanów pierwotnych. Towarzyszą mu strengit, leukofosfit, turkus, bermanit, strunzyt, stewartyt, laueit i rockbridgeit.
Występuje w Australii, Brazylii, Czechach, Francji, Niemczech, Portugalii, Hiszpanii, Chile i Stanach Zjednoczonych (Dakota Południowa, Maine, Kalifornia). W Polsce spotykany w okolicach Świdnicy na Dolnym Śląsku.