| Imię i nazwisko |
Francis Finlay |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód | |
| Współmałżonek |
Doreen Shepherd |
| Lata aktywności |
1958–2009 |
| Odznaczenia | |
Frank Finlay, właśc. Francis Finlay (ur. 6 sierpnia 1926 w Farnworth, zm. 30 stycznia 2016 w Weybridge) – brytyjski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny.
Zyskał międzynarodową rozpoznawalność dzięki teatralnej roli nikczemnego Jagona w ekranizacji dramatu Williama Szekspira Otello (1965), za którą został uhonorowany Srebrną Muszlą dla najlepszego aktora na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Sebastián, a także w 1966 był nominowany do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego i Złotego Globu w tej samej kategorii oraz w 1967 zdobył nominację do Nagrody BAFTA dla najbardziej obiecującego debiutanta w filmowych rolach głównych.
W 1984 odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego III klasy (CBE).
Urodził się w Farnworth w hrabstwie Lancashire; był synem Margaret Griffin Finlay i rzeźnika Josiaha Finlaya. Uczęszczał do szkoły St Gregory the Great School, którą jednak opuścił w wieku 14 lat, aby podjąć naukę zawodu rzeźnika w firmie Toppings, gdzie uzyskał dyplom.
Występował na scenie w lokalnym teatrze Farnworth Little Theatre i w teatrach repertuarowych w Szkocji, zanim zdobył stypendium w londyńskiej szkole aktorskiej Royal Academy of Dramatic Art. Na przestrzeni lat występował w rozmaitych przedstawieniach teatralnych, a w trakcie swojej kariery scenicznej był związany z Royal National Theatre. W 1958 zadebiutował na Broadwayu w roli Percy’ego Elliota w sztuce Johna Osborne’a Epitafium dla George’a Dillona.
W 1954 zawarł związek małżeński z Doreen Joan Shepherd, która zmarła w 2005. Mieli dwóch synów, Stephena Francis (1955–2004) i Daniela Josepha Laurence’a (ur. 1965), oraz córkę Annę „Cathy” Catherine (ur. 1957).
Zmarł 30 stycznia 2016 w Weybridge z powodu niewydolności serca, po długiej chorobie w wieku 89 lat.