| Ortygornis pondicerianus | |||
| (J.F. Gmelin, 1789) | |||
 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
frankolin indyjski | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Podgatunki | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
 | |||
| Zasięg występowania | |||
 | |||
Frankolin indyjski (Ortygornis pondicerianus) – gatunek średniej wielkości azjatyckiego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Osiadły. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Wyróżnia się trzy podgatunki Ortygornis pondicerianus:
Wygląd zewnętrzny: Stosunkowo jednolite, gęsto prążkowane upierzenie. Płowe gardło. W locie charakterystyczne rude zewnętrzne sterówki. Samica różni się od samca brakiem ostróg. Młode mają mniej wyraźny rysunek głowy.
Rozmiary: długość ciała: 33–35 cm
Masa ciała: samiec ok. 274 g, samica ok. 228 g
Wybiera suche tereny trawiaste i zarośla, często w pobliżu upraw.
Południowa Azja, od Omanu poprzez Iran, Pakistan, Indie i Sri Lankę po Nepal. Introdukowany na Amirantach, Mauritiusie, Rodriguesie, Reunionie, Seszelach i Hawajach.
Nasiona, pędy, kłącza i owoce. Dietę uzupełnia bezkręgowcami, a nawet jaszczurkami.
Gatunek monogamiczny.
Gniazdo: Zagłębienie w ziemi wysłane trawą i liśćmi, zwykle dobrze ukryte.
Okres lęgowy: Cały rok. W Pakistanie głównie od marca do kwietnia.
Jaja: znosi 6–9 jaj.
Wysiaduje wyłącznie samica, przez 18–19 dni. Pisklętami opiekują się oboje rodzice.
Status według kryteriów Czerwonej księgi gatunków zagrożonych IUCN: gatunek najmniejszej troski (LC – least concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity w większości swego zasięgu występowania. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny.
Ptak łowny.
