Garnieryt

Garnieryt

Garnieryt z kopalni Camps des sapins, Thio, prowincja Północna, Nowa Kaledonia (21 × 12 × 4 cm)
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	(Ni,Mg)4(OH)4(Si4O10)•4H2O (zasadowy krzemian magnezu i niklu)
Twardość w skali Mohsa	2-4
Przełam	nierówny, muszlowy
Łupliwość	brak
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Gęstość	2,2–2,7 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa	zielona w odcieniach czasami z odcieniem niebieskawym
Rysa	jasnozielona
Połysk	tłusty
Multimedia w Wikimedia Commons

Garnieryt – rzadki minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy serpentynów. Jest kruchy, przeświecający.

Jego nazwa pochodzi od nazwiska odkrywcy – francuskiego geologa Juliusza Garniera.

Występowanie

Występuje w skupieniach skrytokrystalicznych, zbitych, łuseczkowych, rzadziej spilśnionych lub naciekowych.

Minerał wtórny – powstaje w wyniku wietrzenia skał ultrazasadowych (perydotów) i serpentynitów zasobnych w nikiel. Współwystępuje z pimelitem, magnezytem, limonitem, opalem, chryzoprazem.

Miejsca występowania: Nowa Kaledonia, Rosja – Ural, Kuba, USA – Oregon, Karolina Północna, Madagaskar, Czechy, Niemcy.

W Polsce – znany jest z Dolnego Śląska (okolice Góry Ślęży k. Sobótki, Szklary k. Ząbkowic Śląskich).

Przypisy

Bibliografia

• J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004. Warszawa: TG „Spirifer”, 2005.
• A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa. Wyd. Geolog., 1965.
• W. Schumann: Minerały świata – O. Wyd. „Alma – Press”, 2003.