| ilustracja | |
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
24 sierpnia 1953 |
| profesor | |
| Specjalność: biofizyka | |
| Nagrody | |
Georg Nagel (ur. 24 sierpnia 1953 w Weingarten) – niemiecki biofizyk, profesor Uniwersytetu w Würzburgu, zajmujący się m.in. fotoreceptorami, rodopsynami, kanałami jonowymi aktywowanymi światłem oraz optogenetyką, laureat Nagrody Nobla (2026).
Studiował biologię i biofizykę na Uniwersytecie w Konstancji. W 1988 r. uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie we Frankfurcie. Następnie odbył staże podoktorskie na Uniwersytecie Yale oraz Uniwersytecie Rockefellera. W latach 1988–1989 był stypendystą Yale University w ramach James Hudson Brown–Alexander B. Coxe Fellowship.
W 1992 r. powrócił do Niemiec i objął kierownictwo własnej grupy badawczej w Zakładzie Chemii Biofizycznej Instytucie Biochemii im. Maxa Plancka we Frankfurcie. W 1995 r., wspólnie z Ernstem Bambergem, jako pierwszy wykazał funkcjonalną ekspresję bakteriorodopsyny w komórkach kręgowców, umożliwiającą wywoływanie przez światło prądów błonowych. W 2002 r., we współpracy z Peterem Hegemannem, współodkrył kanały jonowe aktywowane światłem – kanałorodopsyny. W 2003 r. wykazał możliwość wywoływania przez światło depolaryzacji ludzkich komórek z ekspresją kanałorodopsyny-2, co przyczyniło się do rozwoju optogenetyki.
Od 2004 r. jest profesorem fizjologii molekularnej roślin i biofizyki na Uniwersytecie w Würzburgu. Jego badania koncentrują się na naturalnych fotoreceptorach, zwłaszcza kanałorodopsynach i innych rodopsynach, a także na białkach flawinowych, w tym aktywowanych światłem cyklazach adenylanowych. Zajmuje się również wykorzystywaniem tych białek w optogenetyce oraz modyfikowaniem istniejących fotoreceptorów w celu nadawania im nowych funkcji.