(2009) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Instrumenty | |
| Gatunki |
jazz, pop, smooth jazz, R&B |
| Instrument | |
| Ibanez GB10 Signature Model Ibanez GB200 Signature Model | |
| Strona internetowa | |
George Benson (ur. 22 marca 1943 w Pittsburghu) – amerykański gitarzysta, piosenkarz i kompozytor jazzowy, kojarzony jednak z twórczością R&B oraz muzyką popularną. 10-krotny laureat nagrody Grammy, a także m.in. wyróżnienia NEA Jazz Master 2009 za całokształt twórczości, przyznane przez National Endowment for the Arts. Jego płyta Breezin' z 1976 była jedną z pierwszych w historii jazzu, która uzyskała status platynowej.
Zawodowym muzykiem został w wieku 19 lat. W 1964 nagrał pierwszą płytę jako lider, The New Boss Guitar. Przez kilka następnych lat współpracował z takimi gwiazdami jazzu jak Miles Davis, Herbie Hancock, Joe Farrell, Freddie Hubbard, Jack DeJohnette. W latach 70. zdobył popularność jako wokalista – najbardziej znanym przebojem Bensona z tamtego okresu jest „This Masquerade” z wydanej w 1976 płyty Breezin', wyróżnionej Nagrodą Grammy.
Nagrał także oryginalną wersję utworu Greatest Love of All do filmu biograficznego o Muhammadzie Alim z 1977, pod tytułem The Greatest. Piosenka została później z powodzeniem wykorzystana jako cover przez Whitney Houston. Ma w swoim dorobku nagrania z takimi muzykami jak Aretha Franklin, Carlos Santana, Earl Klugh, a ostatnio także z Alem Jarreau (album Givin' It Up z 2006). Charakterystycznym elementem stylu Bensona są jego improwizacje wokalne, wykonywane unisono z gitarą.
„Benson należy do garstki artystów, którzy osiągnęli znaczący sukces artystyczny i komercyjny w tak różnych gatunkach, jak soul, jazz i muzyka pop, co stawia go w rzędzie najwybitniejszych wykonawców nieklasycznych ostatnich lat.” – „Diapazon.pl”
George Benson został uhonorowany tytułem doktora muzyki przez Berklee College of Music (1990).
Od roku 1962 żonaty z Johnnie Lee. W 1979 roku oboje zostali ochrzczeni i są Świadkami Jehowy.