Gerbillurini

	Gerbillurini
	Pavlinov, 1982
	; Myszoskoczek zadżumiony (Gerbilliscus brantsii) na ilustracji z 1849 roku
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Rząd	gryzonie
Podrząd	Supramyomorpha
Infrarząd	myszokształtne
Nadrodzina	myszowe
Rodzina	myszowate
Podrodzina	myszoskoczki
Plemię	Gerbillurini
	Typ nomenklatoryczny
	Gerbillurus Shortridge, 1942 (= Gerbilliscus O. Thomas, 1897)
Synonimy
	Gerbillurina Pavlinov, 1982; Taterini Chevret & Dobigny, 2005;
	Gerbillurina Pavlinov, 1982; Taterini Chevret & Dobigny, 2005;
Rodzaje
	5 rodzajów (w tym 2 wymarłe) – zobacz opis w tekście
	5 rodzajów (w tym 2 wymarłe) – zobacz opis w tekście

Gerbillurini – plemię ssaków z podrodziny myszoskoczków (Gerbillinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).

Rozmieszczenie geograficzne

Plemię obejmuje gatunki występujące w Azji i Afryce.

Podział systematyczny

Do plemienia należą następujące rodzaje:

Tatera Lataste, 1882 – gołostópka – jedynym żyjącym przedstawicielem jest Tatera indica (Hardwicke, 1807) – gołostópka indyjska
Gerbilliscus O. Thomas, 1897 – myszoskoczek
Desmodillus O. Thomas & Schwann, 1904 – skoczanka – jedynym żyjącym przedstawicielem jest Desmodillus auricularis (A. Smith, 1834) – skoczanka przylądkowa

Opisano również rodzaje wymarłe:

Abudhabia De Bruijn & Whybrow, 1994
Protatera Jaeger, 1977

Uwagi

↑ Typ nomenklatoryczny: Tatera Lataste, 1882.

Przypisy

1 2 И.Я. Павлинов. Филогения и классификация подсемейства песчанок Gerbillinae. „Бюллетень Московского общества испытателей природы”. Отдел биологический. 87 (2), s. 19–31, 1982. (ros.).
↑ P. Chevret & G. Dobigny. Systematics and evolution of the subfamily Gerbillinae (Mammalia, Rodentia, Muridae). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 35 (3), s. 685, 2005. DOI: 10.1016/j.ympev.2005.01.001. (ang.).
1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 446–. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-06-26]. (ang.).
↑ Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 259–262. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
↑ H. de Bruijn & P.J. Whybrow. A Late Miocene rodent fauna from the Baynunah Formation, Emirate of Abu Dhabi, United Arab Emirates. „Proceedings of the Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen”. 97 (4), s. 412, 1994. (ang.).
↑ J.-J. Jaeger. Les rongeurs du Miocène moyen et supérieur du Maghreb. „Palaeovertebrata”. 8 (1), s. 88, 1977. (fr.).

[2] Typ nomenklatoryczny: Tatera Lataste, 1882.

[pav-1] 1 2 И.Я. Павлинов. Филогения и классификация подсемейства песчанок Gerbillinae. „Бюллетень Московского общества испытателей природы”. Отдел биологический. 87 (2), s. 19–31, 1982. (ros.).

[Chevret&Dobigny-3] P. Chevret & G. Dobigny. Systematics and evolution of the subfamily Gerbillinae (Mammalia, Rodentia, Muridae). „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 35 (3), s. 685, 2005. DOI: 10.1016/j.ympev.2005.01.001. (ang.).

[Burgin&inni-4] 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 446–. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).

[mdd-5] N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-06-26]. (ang.).

[Cichocki&inni-6] Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 259–262. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).

[bru&why-7] H. de Bruijn & P.J. Whybrow. A Late Miocene rodent fauna from the Baynunah Formation, Emirate of Abu Dhabi, United Arab Emirates. „Proceedings of the Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen”. 97 (4), s. 412, 1994. (ang.).

[jae-8] J.-J. Jaeger. Les rongeurs du Miocène moyen et supérieur du Maghreb. „Palaeovertebrata”. 8 (1), s. 88, 1977. (fr.).