| Desmodillus | |||
| O. Thomas & Schwann, 1904 | |||
| Okres istnienia: pliocen–obecnie, 5,1–0 mln lat temu | |||
Przedstawiciel rodzaju – skoczanka przylądkowa (D. auricularis) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
skoczanka | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Gerbillus auricularis A. Smith, 1834 | |||
| Gatunki | |||
| |||
Skoczanka (Desmodillus) – rodzaj ssaków z podrodziny myszoskoczków (Gerbillinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Jest to południowoafrykański rodzaj, znany ze skamieniałości z RPA od wczesnego pliocenu po holocen. W plejstocenie występował także w Namibii.
Długość ciała (bez ogona) 86–129 mm, długość ogona 70–98 mm, długość ucha 10–14 mm, długość tylnej stopy 21–29 mm; masa ciała 29–82 g.
Rodzaj zdefiniowali w 1904 roku angielscy zoolodzy Oldfield Thomas i Harold Schwann w artykule zatytułowanym O kolekcji ssaków z brytyjskiego Namaqualandu podarowanej Muzeum Narodowemu przez pana C. D. Rudda, opublikowanym w czasopiśmie „Abstracts of the Proceedings of the Zoological Society of London”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) skoczanka przylądkowa (D. auricularis).
Desmodillus: stgr. δεσμός desmos ‘połączenie’, jako że „łączy” ona w sobie cechy myszoskoczki i tłustogona; łac. przyrostek zdrabniający -illus.
Do rodzaju należy jeden występujący współcześnie gatunek:
W 2017 roku został opisany wymarły gatunek, którego szczątki liczące ok. 5,1 miliona lat (zankl) znaleziono w Langebaanweg w RPA. Gryzoń ten był większy niż współczesna skoczanka przylądkowa, ale poza tym podobny do niej. Cechy anatomiczne budowy zębów i czaszki wskazują, że skoczanki oddzieliły się od pokrewnych myszoskoczków (Gerbilliscus) jeszcze 5–6 milionów lat temu: