| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Prezydent Republiki Włoskiej | |
| Okres |
od 11 maja 1955 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
Giovanni Gronchi (ur. 10 września 1887 w Pontederze, zm. 17 października 1978 w Rzymie) – włoski polityk, przewodniczący Izby Deputowanych (1948–1955), prezydent Republiki Włoskiej w latach 1955–1962.
Działał w ruchu chrześcijańskim założonym przez księdza Romola Murriego. Pracował jako wykładowca literatury na uniwersytetach w Parmie, Bergamo i innych. W 1919 znalazł się wśród założycieli zainicjowanej przez Luigiego Sturzo Włoskiej Partii Ludowej. Był deputowanym i od 1922 sekretarzem stanu w resorcie przemysłu i handlu w gabinecie Benita Mussoliniego. Ustąpił w 1923, gdy ludowcy sprzeciwili się współpracy z faszystami. W 1926 utracił mandat poselski, wycofał się z życia publicznego, zajął się działalnością naukową i przemysłową.
Do polityki powrócił po upadku reżimu. W 1944 objął urząd ministra przemysłu i handlu. W 1946 został deputowanym do konstytuanty, przewodniczył grupie Chrześcijańskiej Demokracji. Dwa lata później uzyskał mandat posła do Izby Deputowanych I kadencji. Został jej przewodniczącym, funkcję tę pełnił także w trakcie II kadencji (od 1953).
Od 11 maja 1955 do 11 maja 1962 sprawował urząd prezydenta Republiki Włoskiej. Po zakończeniu kadencji zasiadł w Senacie jako senator dożywotni.